ontsnappen

Met een zieke knul in huis, vergt het weer het nodige kunst- en vliegwerk om er eens tussenuit te geraken om te gaan trainen. Gelukkig zijn het niet de windpokken die onze Seppe geselen, voorlopig toch nog niet. We houden het toch maar wat in ’t oog. Hij zit wel met een zware amandelontsteking. Zijn hals is helemaal opgezwollen, waardoor hij zijn hoofd niet kan draaien. Hij had drie dagen aan een stuk hoge koorts en was één grote brok ellende. Heel aandoenlijk om zien. Sinds vandaag begint de antibiotica aan te slaan, maar de zwelling in zijn hals is nog prominent aanwezig waardoor hij zwaar gehinderd is in zijn beweeglijkheid. Niet simpel voor zo’n knulletje van 3,5 jaar.

Maandag kon oma gelukkig komen babysitten. Dinsdag kon ik een half dagje thuiswerken, dat ik dan combineerde met een half dagje recup. En op woensdag werk ik sowieso niet (lang leve dat 4/5e regime, is al vaak van pas gekomen). Dus dinsdag en woensdag zat ik binnen met onze Seppe, want dokter had absoluut verbod gegeven om ermee buiten te gaan. Zo één dagje binnenzitten valt nog mee. Vandaag werd ik stilaan horendol.
sanity

Maandagavond had ik nog de kans gehad van even te gaan trainen en dat deed enorm veel deugd. Gewoon een rustig rondje loslopen, dik 8 km aan een gezapig tempo. Even de stress en het gedoe van me afgelopen, meer moest dat niet zijn.
Gisteren dus niet getraind en vandaag wou ik absoluut eens buiten geraken. Ventje per telefoon dus aangemaand om niet te lang op zijn werk te blijven plakken. Hij beloofde me plechtig om tegen 17u thuis te zijn. Om 16u30 zat ik al klaar in m’n looptenue, ik wou zo snel mogelijk ontsnappen. Om vijf voor was ie dan eindelijk thuis en kon ik de frisse lucht tegemoet. Zalig! De snijdend koude tegenwind kon me niet deren.

Opdracht was een uurtje wisselloop: 6 x 4 minuten tegen een kleine 12 km/u, daartussen telkens 4 minuten aan 10,5 km/u. Heftig, maar het ging goed. Enkel de eerste versnelling ging wat minder omdat ik halverwege abrupt moest pauzeren wou ik niet omvergereden worden door een bende haastige chauffeurs die weigerden voorrang te geven aan de voetgangers. Grrr….
Om 17u was het nog volop licht buiten, wat ik dus zalig vind. Ik ben zo content dat die donkerste periode van het jaar door is. Het blijft nu toch al goed licht tot 17u30 en vanaf dan begon het te schemeren. Tegen dat ik om 18u weer thuis was, was het donker. Net op tijd terug dus. Op dat uurtje had ik 11,1 km afgelegd, opdracht meer dan geslaagd. En vooral blij dat ik even was kunnen ontsnappen. Daarna kon ik weer alles aan!

Morgen weer gaan werken. Ik zal het niet te vaak roepen, maar ik ben er blij om dat ik weer naar den bureau kan. Ik ben graag thuis, maar het is toch leuker als je huisgenoten dan niet ziek zijn en dat je dus gewoon samen leuke dingen kan doen ipv ellendig op de zetel te moeten liggen hé.

shutterstock_107814275

Advertenties

Een gedachte over “ontsnappen

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s