tuut tuut… acuut!

Acute slijmbeursontsteking aan m’n rechterschouder. Dat was het verdict gisteren van de specialist. Een jonge sportieve specialist, best wel een hottie trouwens! Zo kom je ze niet veel tegen. Ik verwachtte me aan een oude grijsaard, maar was veel blijer met deze man. Gewoon al zijn sportieve tronie, zorgde ervoor dat ik zonder schroom vertelde van m’n plannen eind juni en de voorbereiding die daarvoor nodig zou zijn. Allemaal geen probleem, op voorwaarde dat inspuiting nr 3 op 5 weken tijd eindelijk effect zou hebben. Die spuit werd wel op een andere plaats dan de vorige twee gezet: recht in de slijmbeurs en niet in de pees die ernaast ligt, want die doet nu gelukkig geen zeer meer (mag ook wel, na 2 cortisone-spuiten). Die acute slijmbeursontsteking was er nu alleszins de oorzaak van dat ik verging van de pijn in mijn bovenarm en ik woensdag niets meer kon uitsteken met die arm. Oorzaak was uiteraard de dwarse pees ernaast die voor een stuk verkalkt is. Vermoedelijk zijn er wat kalkdeeltjes losgekomen door de vorige spuiten en die zorgen dat de boel verder ontsteekt.

Ondertussen gaat het al weer stukken beter, alhoewel bepaalde bewegingen nog pijnlijk zijn. Voorzichtig blijven is de boodschap en ik kreeg de opdracht van onder geen beding de komende maanden dingen boven m’n hoofd te heffen of gekke dingen te doen met mijn armen. Zware spullen heffen is ook opletten geblazen.

Over een maandje terug op consult. Als de pijn aanhoudt zal een operatie zich toch opdringen. Als de ontstekingen weer zo plots acuut opkomen, dan zal ik een kruis mogen zetten over de Mont Blanc-plannen. 3 spuiten is het maximum, voor meer gaat ie niet bij zijn patiënten. Is het gewoon een ambetante pijn en last in schouder en arm maar helpen gewone ontstekingsremmers op dat moment, dan kan het wel uitgesteld worden tot na de zomervakantie. Duimen maar dus. Zo’n kijkoperatie houdt in dat de pees wordt schoongeschraapt, de slijmbeurs weggenomen (??) en een stukje schouderbot afgeschaafd zodat de pees meer plaats krijgt. 4 tot 8 weken ziekteverlof en 3 maanden zware revalidatie. Je kan wel geloven dat ik daar absoluut niet voor sta te springen.
schouder

Maar even positief blijven dus! Voornaamste nieuws is dat ik dus nu gewoon mag blijven lopen. Kreeg al van tientallen mensen de vraag of het lopen niet een oorzaak kan zijn of het allemaal kan verergeren. Niet dus. Lopen en lichtjes met mijn armen zwaaien (wat ik nog amper doe) kan helemaal geen kwaad. Eén van de eerste revalidatie-oefeningen na de operatie is trouwens net dat, met de armen van voor naar achteren zwaaien😉.

 

Dit bericht werd geplaatst in bah en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op tuut tuut… acuut!

  1. djaktief zegt:

    Fijn dat je mag blijven rennen! Voorzichtig aan verder en goede hoop houden op de Mont Blanc!

    groetjes,

    Dorothé

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s