het Pajottenland in

Een tweetal weken geleden kreeg ik de uitnodiging van loopmaatje Christine om vandaag een wandeltocht in het Pajottenland te gaan lopen. 20 of 25 km, ongeveer de helft onverhard. De website beloofde al vast veel goeds, mooie landschappen en fijne paadjes om te volgen. Het leek me alleszins wel wat en ik ging overstag. Maatje Heidi meegevraagd en zo waren we plots met drie.

Om iets voor 11  kwamen we aan aan de startplaats en het eerste dat ons opviel was de felle wind. We werden letterlijk bijna omvergeblazen. Heidi en ik besloten ter plekke al maar om niet voor de 25 km te gaan. In die omstandigheden leek 20 ons al ver genoeg. Christine ging nog even afwachten en die had duidelijk een betere dag als wij. Na een kilometer of 3 nam ze een fikse voorsprong en riep ik haar toe dat ze niet op ons moest wachten. Ik wou niks forceren gezien ik nog aan de pijnstillers zit voor m’n schouder en Heidi wou het ook niet al te heftig maken.

DSCN0593

Wat volgde was een leuke afwisselende maar ook loodzware tocht door het prachtige pajottenland. De tocht ging dwars door ondergelopen weilanden, langsheen modderige paden, afgewisselend met stroken asfalt of kasseien. Heel wat stukken bergop en net op die stukken ook stevige tegenwind, maakte het met momenten slopend. Op twee drankposten hielden we dan ook even halt om op adem te komen alvorens weer de wind in te duiken.

DSCN0597

Rond 19 km was het vat af en begon mijn kuit stevig op te spelen. Vorige week lag die ook al eens dwars, ik vermoed een tekort aan magnesium. Het werd dus tijd dat de tocht erop zat. Na 20,6 km stond ik weer aan de startplaats, rap de autosleutel opgepikt bij de mama van Christine (die mee was om een stukje te wandelen) en dan nog de kilometer naar de auto gelopen. Had het koud, dus moest me snel in wat droge spullen hijsen. Net op dat moment kwam ook Christine aangelopen, die had er uiteindelijk 24 km opzitten in een knappe tijd. Met z’n allen daarna nog in de lekkere warme cafetaria wat nagekaart. Het was weer een superfijne goeie training.

De volgende twee weken hou ik het rustig. Even luisteren naar m’n lichaam en die kuit die wat opspeelt. Dat wordt wat supplementjes nemen en een paar rustige korte trainingskes, niet te veel uitsteken. Volgende week zondag geen lange duurloop, wel een trailrun-clinic om de juiste technieken in bergop-bergaf- en met-stokken-lopen aan te leren. Baat het niet dan schaadt het niet zeker?

 

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, training en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s