betonblokken

Zaterdag na de team trail recupereerde ik op de slechtst denkbare manier. Oké, ik nam wel een recupshake binnen een kwartiertje na het finishen. Maar daarna stapte ik in de auto voor een rit van 2 uur. Eenmaal thuisgekomen, dook ik rap onder de douche terwijl m’n ventje een fles wijn opendeed en samen dronken we die gezellig leeg terwijl we een filmpje keken. Geen gezonde kost daarbij, neen…mijn lijf snackte naar vettige troep en dat kieperde ik dan ook binnen (chips dus).
Alcohol is de slechtste recuperatiedrank die er bestaat! Zondag betaalde ik de prijs. Na een pijnlijke nacht werd de zondag een pijnlijke dag. Mijn bovenbenen leken wel betonblokken. Ze waren keihard en weigerden alle dienst.

Coach Tiny had wel een recuploopje voorzien en getrouw als ik ben…dat recuploopje moest ervan komen. Gelukkig kon ik pas ’s avonds op pad en in de loop van de dag had ik echt mijn best gedaan om in huis en in de tuin zo veel mogelijk rond te stappen. Maar dan die recuploop, jawadde! Het was meer een schuifelloopje dan hardlopen. Het duurde ongeveer een kwartier eer er eindelijk wat soepelheid begon te komen in m’n benen en na een dik half uurtje kon je mijn tred zelfs stilaan de definitie van hardlopen toe-eigenen. Een beetje leven erin gekregen dus. Maar achteraf voelde het toch nog altijd pijnlijk aan.
Maandag op het werk liep ik nog altijd wat te schuifelen, maar er begon toch wat beterschap te komen. Gelukkig had ik een rustdag, er stond zelfs geen recuploopje bis op het programma.

Vandaag moest ik dan eigenlijk een wisselloop doen, maar dat leek me toch iets te hoog gegrepen. Ik besloot vanmiddag dan toch een recuploopje bis te doen, om zeker te zijn dat er niks kapot was in die benen. Wat een geruststelling werd het. Het loop soepel vanaf de eerste minuut. Nog een klein spoortje van vermoeidheid dat belette dat ik er alsnog die wisselloop van maakte, maar het belette me niet om een vlot loopje van 50 minuten neer te zetten. Stilaan hersteld dus. Morgen waag ik me dan toch maar aan die wisselloop.

Lesje geleerd hopelijk? Alhoewel…na de marathon op 19 april heeft venteke een diner gepland voor zijn verjaardag en dat zal wel weer met wijn zijn…Er staan me dus weer pijnlijke dagen te wachten dan.

Hieronder nog twee actiefoto’s van afgelopen zaterdag. The Beasty Girls in actie!!

DFD689D4D6E442017D28

148012EA4344420178AE

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, training en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op betonblokken

  1. We zien wel hoe het is na Zeeuws Vlaanderen. Gewapend beton misschien?

  2. Frank zegt:

    There’s no such thing as a recovery run, Ruth. Als je benen zo stijf zijn, kan je beter een uurtje gaan zwemmen. dat is natuurlijke massage. Of een wandeling kan ook nog. Tot binnenkort.

  3. djaktief zegt:

    Hi Ruth, Moest wel lachen om je spierpijn sorry😉 Ik heb een hometrainer en daar klim ik nog wel eens op wanneer echt herstel nodig is. De volgende keer overleef je het ook wel, maar leuk is anders.

    Groetjes,

    Dorothé

  4. Elsa zegt:

    Oei, zo’n autorit is ook wel funest lijkt me. Bij mij schiet de kramp dan juist in m’n kuiten.
    Misschien op die verjaardag voor een (alcoholvrij) biertje gaan, dat schijnt ook een goed hersteldrankje te zijn.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s