ondersteuning

Het is een rustig weekje geworden op loopgebied. Vorige zondag liep ik nog 10 km in een uurtje en dinsdag werd het nog korter: amper 8 km. Alles liep wat stroef, alsof mijn carrosserie helemaal aan het verroesten was, met pijntjes in m’n heupen, kuiten, achillespezen en vooral m’n voetzolen. Dat gevoel was eigenlijk al een tijdje aan het sluimeren, maar ik probeerde het wat weg te denken. Mijn doel eind juni is te belangrijk om toe te geven aan onnozele nukken van m’n lichaam.

Het begon me al wel te dagen dat ik mijn loopschoenen nog eens aan een kritische blik moest onderwerpen. Mijn trailschoenen zijn nog goed, maar de Brooks die ik voor het asfalt gebruik hebben hun kilometers er alweer opzitten. Afgelopen zaterdag ging gelukkig de nieuwe Running Store in Duffel open, zodat ik weer bij mijn vertrouwde raadgevers daar terecht kon. Ik ging dus direct zaterdagmorgen tot daar en Thomas zag al direct het probleem: niet alleen die Brooks waren versleten, nog erger bleek het gesteld met mijn steunzolen. Ik moest schromelijk toegeven dat ik ze al 5 jaar lang bij elke loopbeurt aandoe, toch wel goed voor zo’n 4000 km’s. Oeps! Compleet platgelopen dus, geen wonder dat ik zo veel last begon te krijgen van m’n voeten.

Onmiddellijk besloten om nieuwe steunzolen te laten maken en ik kreeg die mannen hun woord dat ik ze nog deze week zou hebben.
Lag het nu aan die wetenschap dat ik met zo’n versleten gerief liep, dat de trainingen van zondag en dinsdag eens zo stroef liepen? Wie zal het zeggen. Na dinsdag besloot ik alleszins niet meer te gaan lopen tot ik m’n nieuwe steunzolen zou hebben. Op hoop van zegen dat dat dan voor dit weekend zou zijn, gelet op de 35 km trail die me morgen (zaterdag) te wachten staat. Gelukkig kreeg ik donderdag het verlossende telefoontje dat ze klaar waren en vandaag (vrijdag) ben ik ze na het werk dan snel gaan afhalen. Ook m’n Brooks Dyad ineens maar ten grave gedragen. Een nieuw paar was in mijn maat niet voorradig, maar de Brooks Glycerine bleken voor mij een zeer waardig alternatief. Uit de footscan-analyse kwam alvast naar voor dat ik er een perfecte afrol mee heb, toch wel nodig voor die harde asfaltloopjes.
glycerine

Deze avond besloot ik dan toch snel de steunzolen ook even te testen in m’n Scott-trailschoenen. Die doe ik morgen aan op de 35 km-trail (Les Boucles Ardennaises) en gaan ook m’n metgezellen worden op de Mont Blanc Marathon. Ik trok ze dus vanavond even aan en ben er een kwartiertje mee gaan loslopen, goed voor 2,5 km.
Toegegeven: het valt op dat ik weer een pak ondersteuning onder m’n voetzolen heb! Had het gevoel dat ik van die moonwalking-boots aanhad. Het is weer even wennen dus, maar het voelt wel juist aan en ik heb niet langer het gevoel dat ik op platvoeten loop.

Het zal morgen met het warme weer wel een uitdaging worden om geen blaren op te lopen. Direct 35 km op nieuwe steunzolen is niet ideaal om zo’n dingen in te lopen, maar tja, het gaat nu even niet anders. Er gaan droge kousen mee in m’n rugzak en wat pleisters en we zullen zo de finish wel halen zeker🙂

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, materiaal, voorbeschouwing wedstrijd en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op ondersteuning

  1. Tiny zegt:

    Doe je morgen een beetje gedeisd? Drink en eet ruim voldoende! Vergeet ook niet dat je HF sowieso al een paar slagen hoger wegtikt. Dat lever je al in op je “motorvermogen”. Loop je dus niet helemaal aan gort. 29 juni is het hogere doel!

  2. djaktief zegt:

    Hi Ruth,

    Ik lees dit pas terwijl je al onderweg bent… ik duim voor je dat het goed gaat.

    Groetjes,

    Dorothé

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s