nog 1!

Nog één week te gaan en echt waar…de zenuwen beginnen door mijn lijf te gieren telkens ik eraan denk. Lang geleden dat ik nog zo zenuwachtig was voor een “wedstrijd”. Komt daar nog bij dat die mannen van de organisatie echte grapjassen zijn. Waarom anders zou je een dikke week voor de marathon plots gaan meedelen dat het parcours licht gewijzigd is waardoor er nog eens 200 hoogtemeters bij komen! Jep, echt grappig, not! Het wordt dus hoog tijd dat het zo ver is en ik deze wedstrijd van mijn lijstje kan gaan schrappen!
uphills

Op het blarenfront lijkt het alleszins beter te gaan. Vrijdag liep ik weer met een compleet ingetapete voet m’n training. Samen met Christine een 11,5 km gelopen. De tape rond m’n voet deed niet echt deugd, tegen het einde was het ronduit pijnlijk en had ik het gevoel dat de tape aan het losschuren was. Bij thuiskomst bleek dat echter totaal niet het geval. Alles zat nog op z’n plaats en de blaar was niet groter of erger geworden.

Vanmorgen zat ik dan te tobben: wel of niet intapen. De blaar was helemaal uitgedroogd, maar nog duidelijk zichtbaar aanwezig. Ik had echter geen zin om weer heel de boel dicht te tapen, wetende dat het evengoed dan een pijnlijke affaire zou worden. Dus ik nam het risico en ging zonder pleisters op stap voor een duurloop van 1,5 uur, met m’n Scott’s aan mijn voeten. Dat worden de schoenen voor volgende week. Uit deze training bleek nu duidelijk dat de steunzolen niet het probleem zijn. De eerste 10 km voelde ik zelfs totaal geen hinder. Toen kwam ik echter een stel vrienden tegen en deed een praatje. Ik stond in de zon en begon te zweten als een rund en dat zal rond mijn voeten niet veel beter geweest zijn. Pas vanaf dat moment begon ik de blaar te voelen en de laatste kilometers huiswaarts had ik dus wel wat last. Maar ook nu bij thuiskomst bleek er op zich niet zo veel aan de hand geweest te zijn, de blaar was niet verergerd. Oef!

De nieuwe loopschoenen, de Brooks Glycerine, zijn dus de oorzaak van alle kwaad, heb daar toch wat inloopproblemen mee blijkbaar. Ze gaan dus even aan de kant tot na de marathon en vakantie om daarna maar eens rustig in te lopen of toch een oplossing voor te zoeken.

Nu dus een weekje de tijd om de blaar goed te laten genezen. Enkel woensdag en donderdag doe ik nog een kort loopje en tussendoor gaat er Compeed op. En blijkbaar moet ik er ook luierzalf op doen, héhé. Het proberen waard zeker😉

Bij deze nog een heel warme oproep om nog snel je gokje door te mailen! Enige dat je moet doen is enkele euro’s doneren aan een Hart voor ALS en dan je gokje doormailen via het invulformulier. Je leest alle details hier! Alvast heel hard bedankt!

 

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, training en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

4 reacties op nog 1!

  1. Deze is niet anders dan alle andere trails. Alleen wat langer en hoger!

  2. Wendelien zegt:

    Ik ga aan je denken!
    Lekker lopen en de omstandigheden nemen zoals ze komen. Inclusief die extra hoogtemeters.
    Je bent een echte trailtijger!! Ga het meemaken!

  3. djaktief zegt:

    Hi Ruth,

    Het belangrijkste is niet te finishen maar te durven starten. Je hebt je voorbereid zo goed je kon en je gaat kijken of het gaat lukken in de praktijk. Niet meer en niet minder. Ik duim voor je dat de omstandigheden een beetje meewerken en dat je niet alleen maar hoeft af te zien, maar er ook een beetje van kunt genieten.

    Groetjes,

    Dorothé

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s