terug thuis

Zondag bolden we ons landje weer in, na een dikke 2 weken Frankrijk. Eerst drie dagen in Chamonix doorgebracht voor die fameuze marathon. Daarna trokken we een tikje verder, om ons te nestelen vlakbij het Chartreuse-massief, op de grens van de departementen Isère en Savoie. De eerste 8 dagen of zo hadden we daar ook een heerlijk weertje. De laatste dagen was het er echter ook maar een triestig gedoe op vlak van het weer. Regelmatig een stortbui, bewolkt, en de laatste twee dagen dat we er zaten gewoon ronduit frisjes en nat. Vrijdag vertrokken we weer wat meer noordwaarts naar het plaatsje Langres (grens Bourgogne-Champagne) waar het weer geen sikkepit beter was. Enkel de laatste avond van onze vakantie konden we nog wat genieten van een heerlijk zonnetje en zaten we de hele avond buiten.

Ondanks het slechtere weer de laatste week, was het toch een heerlijke vakantie en hebben we volop genoten. Ik probeer er deze week nog wat meer over te schrijven hier, met wat foto’s erbij!

Het herstel na de marathon verloopt vrij goed. Ik was natuurlijk wel een klein beetje stijf de eerste dagen, maar ik raakte toch vlot trappen op en af, wat altijd een bemoedigend teken is. Wat frappanter was, was vooral een zeer vermoeid gevoel in lijf en leden. Ik voelde me de eerste dagen gewoon op, moest me overal naartoe slepen en sliep ’s nachts 10 uur aan een stuk. 6 maanden training en dan die marathon als kers op de taart, het had toch wel wat effect.
Gelukkig waren we op vakantie en mocht alles op ons dooie gemakske gebeuren. Die rust deed veel deugd.

Twee weken lang trok ik geen loopschoenen aan. Een belofte waarmaken aan mijn gezinnetje hé. En eerlijk gezegd had ik er ook geen zin in. Ik wou gewoon lekker lui zijn en tijd doorbrengen met man en zoon.

Vandaag trok ik ze dan eindelijk terug aan – loopschoenen! Een eerste kort rondje loslopen in het Domein van Hofstade. Vooral een test om eens te zien of ik nu echt wel heelhuids door die marathon ben gekomen. Het antwoord? Neen! Mijn spieren zijn volledig hersteld en voelen goed aan. Ook conditioneel ging dit toertje (7,5 km) zonder enig probleem. Maar mijn rechterknie heeft precies toch wel wat klappen te verduren gehad. Die laatste afdaling (800 hoogtemeters afdalen op een afstand van 5 km) was een pijnlijke bedoeling en ik voelde mijn knieën toen stevig pijn doen. Na 2 weken rust is mijn rechterknie daar blijkbaar nog niet van hersteld. Tijdens het rusten en rustig wandelen de afgelopen weken, heb ik er niets van gevoeld, maar nu bij het lopen voelde ik duidelijk pijn. Zolang het terrein vlak is, gaat het gelukkig wel, maar stijgen en vooral dalen is iets dat ik de komende trainingen best nog volledig vermijd.

Een overbelastingsblessure is niet abnormaal en dat komt wel weer goed, zolang ik maar geen te zotte dingen doe nu. Gelukkig heb ik de komende weken niets op de planning staan en voel ik dus niet te veel druk om toch maar keihard weer te gaan trainen. Eerste doel is de In Flanders Fields-marathon half september. We zullen wel zien hoe die knie evolueert, of ik daar aan meedoe of niet. Ik hoop natuurlijk van wel, maar mijn hoofddoel dit jaar was de Mont Blanc Marathon. De rest van het jaar mag het wat relaxter zijn😉

annecy

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, training en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op terug thuis

  1. djaktief zegt:

    Welkom terug… de zon schijnt hier regelmatig. Jammer van je knie.

    Groetjes,

    Dorothé

  2. kaat zegt:

    Toch nog eens een dikke proficiat ! Het is niet minnekes ! Welkom terug thuis !

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s