dat trekt er weer wat op

Mijn goede voornemen om zondag de wandeltocht in Haacht al lopend af te leggen, werd zondagmorgen snel overboord gegooid. Mijn lijf weigerde dienst. Vrijdag had ik het al lastig op m’n wekelijkse loopafspraak met maatje Christine. We liepen ons gebruikelijke rondje door de bossen en velden rondom Boortmeerbeek, ondertussen druk babbelend (natuurlijk). Toch liep het niet zo lekker. Heel de tijd liep ik te hijgen om Christine bij te kunnen houden. Op dat moment had ik het gevoel dat we aan een moordend tempo liepen, maar toen ik achteraf de Suunto-data bekeek, kwam de teleurstelling…amper 9 km/u! Weird. Het lag misschien aan de opspelende maag en darmen, waar ik al sinds donderdagavond last van had. Een ander excuus kon ik op dat moment niet echt bedenken.

Terug naar zondagmorgen. Ik had het goeie voornemen om op tijd op te staan en ook de 2 ventjes tijdig uit hun bed te jagen om naar Haacht te trekken. Maar bibi sliep zelf al tot half 9 en de ventjes deden duchtig hun best om het nog wat langer te trekken. Zoonlief was uiteindelijk een kwartiertje na mij uit bed, manlief daarentegen…die ben ik 1,5 uur later maar uit zijn bed gaan zetten. Maar tegen dan had ik ook al lang beslist om niet te gaan lopen. Ik zakte door mijn (zwakke) linkerenkel en ook m’n rechterknie zeurde weer wat. En die maag en darmen wilden ook niet meer meewerken zoals het hoort. Beetje lamlendig gevoel dus en de goesting om te gaan lopen was absoluut nihil. Een relaxed ochtendje met de ventjes bleek veel aanlokkelijker en zo geschiedde. Dat er in mijn achterhoofd een beetje schuldgevoel bleef hangen, probeerde ik vooral heel hardnekkig te negeren.

Maandag op het werk besloot ik dan om dinsdag out of the blue een dagje verlof te nemen. Overuren zat, dus dat lukte zonder problemen. Voor Seppe was al sowieso een dag opvang geregeld, dus het zou een dagje me-time worden. Om half 10 stond ik klaar om een nieuwe poging tot lange duurloop te ondernemen. Net op dat moment belde de droogkast-hersteller. Dat ding was al 3 weken kapot en het was wachten op een wisselstuk. Meneer stond op een kwartiertje rijden van ons thuis, dus of hij even langs kon komen? Euh…allé dan. Alsof het universum me er van wou weerhouden om te gaan lopen precies. Niks van! Om kwart voor 11 was de man weer het huis uit (en droogkast gefixed, jippie!) en vijf minuten later ik ook.

Doel was die gemiste 1,5 uur van zondag goed te maken, rustig op ’t gemakske. En dat is gelukt! Weliswaar niet volledig zoals ik het op voorhand zou gewild hebben. Mijn voetzolen deden in het begin pijn, alsof ze niet meer gewoon zijn van te lopen. En het laatste half uur begon alles wat tegen te wringen, spieren die vermoeid begonnen aan te voelen en er duidelijk genoeg van hadden. Ik wou echter de 15 km ronden, heb mezelf dus even vermanend toegesproken en die laatste kilometer verliep zelfs heel vlotjes. Moe maar voldaan m’n huisje weer binnengestapt, content dat het gelukt was. Het geeft alleszins weer wat moed. Gelukkig is de druk niet te hoog momenteel (en dat wil ik ook niet), pas tegen begin oktober moet ik weer eens echt “presteren”😉

process

 

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, training en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op dat trekt er weer wat op

  1. Er is een tijd van hard werken en er is een tijd van rust en herstellen.

  2. Frank zegt:

    Kleine tip. Laat je bloed eens controleren. Ik gok op een ijzertekort. Daarboven, als je gaat lopen, loop dan heel rustig, tegen 8 per uur. Binnen een paar weken, ben je weer helemaal de oude.

  3. djaktief zegt:

    toi toi Ruth… kalmpjes aan dan maar en niet in paniek raken!

    Groetjes,

    Dorothé

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s