gezien: Dawn of the Planet of the Apes

Nu zoonlief voor enkele daagjes aan zee zit bij oma, grepen we onze kans om nog eens naar de cinema te trekken. Manlief had zin in een goeie blockbuster, dus kozen we voor die beroemde apenfilm. Ik vond de vorige sowieso ook wel oké en de reviews over dit vervolg beloofden veel goeds. Dat goeds bleek niet overdreven. Het is echt wel een steengoeie film.

De film sluit naadloos aan op de vorige, waar in de slotscène de apen, onder leiding van opper-aap Ceasar, zich terugtrekken in de bossen nabij San Francisco. Ondertussen was de mensheid ten onder aan het gaan aan het virus dat bij de apen hun hyperintellegentie (waardoor ze ook in staat zijn te praten) verzoorzaakte. Op de mensen had het virus een vernietigend uitroeiend effect. De film speelt zich af 10 jaar na de pandemie. De eerste 20 minuten zien we alleen maar de apenkolonie. We krijgen een blik in hun leefwereld, het lijkt wel een paradijs op aarde. Ceasar en de zijnen gaan er dan ook van uit dat er geen levende mens meer op aarde te bespeuren valt en dat al een decennium lang.  Tot op een dag enkele tweevoeters opduiken en een aap neerknallen. Het droomwereldje spat uiteen. Ceasar en zijn dawn1legertje apen drijven de mensen weer weg en achtervolgen hen naar San Francisco. Wat volgt is een krachtig staaltje machtsvertoon van Ceasar wanneer hij, sprekend(!) de overlevers aanmaant de apen met rust te laten. Jullie laten ons met rust, dan laten wij jullie met rust… Ceasar wil vrede, geen oorlog.

Helaas hebben de overlevers elektriciteit nodig en die kan geleverd worden via de dawn3dam die pal achter het apengebied ligt…. Een kleine delegatie onder leiding van Marcus (de menselijke protagonist in de film) waagt zich weer in het apenterritorium in de hoop toegang tot de dam te krijgen. Ceaser werkt mee, maar beseft niet dat één van zijn getrouwelingen andere duistere plannen heeft…

Tot daar een korte blik in het verhaal, waaruit blijkt dat de grens tussen oorlog en vrede heel fragiel is en dat misverstanden snel de lont in het vuur steken. De link met onze huidige realiteit is snel gemaakt.

Het sterke van deze film is dat de regisseur de kant van de apen duidelijk naar voor brengt. Je ziet ze niet als vijanden en je hebt de neiging om de kant van Ceasar te kiezen (allé, ik toch).  Nochtans is het een aap die de oorlog ontketent, dus zo vredelievend zijn die beestjes ook niet.

Het geheel wordt ook knap in beeld gebracht, met apen die er hyperrealistisch uitzien en massascènes die verbluffend zijn. Naar goeie Hollywood-normen wordt er ook wel volop met raketten en vuurpijlen geschoten en davert de zaal bij een stevige ontploffing, maar ja….dat moet je er maar bijnemen met zo’n Hollywood-blockbuster.

dawn2

Dit bericht werd geplaatst in film en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s