kaap

Ondertussen ben ik nog steeds aan mijn comeback bezig en het gaat goed, al zeg ik het zelf. Ik probeer vooral niet te hard van stapel te lopen, want de verleiding is af en toe groot om er wat langer in te vliegen.

Dinsdag ben ik voor het eerst in eeuwen nog eens onder m’n middagpauze gaan lopen, goed voor 5,7 km. Blijkbaar ging dat niet onopgemerkt, want de twee grote bazen van mijn afdeling hadden het gezien vanuit het raam dat ik op pad ging. Achteraf kwamen ze elk apart hun grote opluchting uiten…”allé, ge zijt terug aan het lopen. We zijn zo blij voor jou, maar ook voor ons want ’t is toch een teken dat ge echt wel beter zijt hé!” Wel schattig om zoiets te horen uit de mond van de grote directeur, haha.

Vrijdag had ik dan voor het eerst sinds juli of zo nog eens afgesproken met Christine voor ons vrijdagavondtoerke. Dat toerke is eigenlijk 12 km, maar die route heeft in de donkere maanden een 8-vorm…ik kon dus uitstappen na een kleine 7,5 km en dat was dan ook mijn opzet. Christine is wel een rappe, of ik dat ging volhouden was op voorhand een onzekere factor. Gelukkig was het babbelgehalte heel hoog (we hadden wat schade in te halen) en merkte ik daardoor niet te veel van het tempo en het afzien (oké, ik moest wel af en toe op m’n adem trappen). Voor ik het wist stond ik op het punt waar ik er de brui aan zou geven en eventjes twijfelde ik wel of ik niet zou doorzetten. Gelukkig liet ik wel mijn verstand zegevieren en ik was echt wel content over het feit dat ik toch dat eerste stuk al babbelend en aan Christine’s tempo had kunnen afleggen (ze zal zich wel ietskes ingehouden hebben hoor).

Vanmorgen wou ik dan de kaap van 10 km ronden. Het leek me zeker een haalbare kaart en yes…dat werd het ook. Op ’t gemakske een vertrouwde route gelopen, niet te veel op mijn klok gekeken en mijn lijf het tempo laten bepalen. Het ging super, de 10 km afgerond in 62 minuten. Ik was wel blij dat ik er was hoor, maar ook dolblij dat ik amper 3 weekjes na mijn herstart (na 9 weken noodgedwongen pauze), toch weer deze mijlpaal bereikt heb. Het geeft me veel moed om door te zetten naar de 15 km op 30 november op de ’t Is voor Niks-loop.  En dat terwijl ik begin september nog vreesde dat lopen er dit jaar niet meer in zou zetten. Ben ik blij dat het toch wat anders is uitgedraaid.

closer

 

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, training en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op kaap

  1. Nog even en je bent weer helemaal terug en loopt je weer “de pannen van het dak”;-)

  2. djaktief zegt:

    Fijn voor je dat je die kaap gerond hebt en heel goed dat je niet forceert, want dat wreekt zich anders. Ik spreek uit ervaring😉

    Mooie spreuk heb je gevonden. Die sla ik op.

    Groetjes,

    Dorothé

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s