wat op en neer

Oei, we zijn alweer 1,5 week verder. Hoog tijd voor wat nieuws.

Na die fameuze kaap van 10 km, bereikte ik afgelopen zondag alweer een nieuwe kaap, nl. 11 km. Niet echt spectaculair hé. Daartussenin liep ik nog 2 keer, 9 km en 6,5 km. Ik forceer me dus niet. Een halve marathon of zo, daar waag ik me zeker nog niet aan nu.

Mijn lijf dwingt me wel om het inderdaad wat rustig aan te pakken. Sedert ons weekje vakantie in Drenthe heb ik last van mijn rechterhiel. Ligt het nu aan de wandelingen die we daar deden of iets helemaal anders, of misschien toch wel aan het lopen (maar de afstanden die ik nu doe, zijn maar een fractie van wat ik gewoon was, dus dat zou me verbazen). Ik weet het niet. In ieder geval had ik er de eerste trainingen na de vakantie eigenlijk geen last van tijdens het lopen. Tot vorige zondag. Ik had sowieso al een baaldag van jewelste, mijn lijf protesteerde langs alle kanten. Zoonlief was al enkele dagen serieus aan het snotteren en ik vreesde dat de virussen hun weg naar mij gevonden hadden. Zweten gelijk zot, overal pijntjes en ook die hiel begon serieus lastig te doen tijdens die training. Ik was wel blij met de 11 km, maar helemaal niet met de manier waarop ik die had afgelegd.

Mijn verstand dan maar laten zegevieren en de loopschoenen aan de kant gezet tot deze avond. De drie dagen rust deden goed voor m’n pijnlijke hiel. De scherpe pijn van zondag was verminderd tot een zeer miniem zeurtje dat ik zelfs het grootste deel van de dag niet meer voelde. En de virussen lijken ook weer verjaagd te zijn (uiteindelijk is het ook niet echt doorgebroken, gelukkig maar).
Vandaag was een superdrukke dag, die wel superrelaxed was begonnen vanmorgen met bijna 2 uur yin/yang-yoga. Maar na alle drukte overdag kon ik in de vooravond toch m’n loopschoenen aantrekken voor een kort rondje. Uiteindelijk 5,3 km gelopen in 32 minuten, het deed deugd. M’n hiel gedroeg zich eigenlijk goed, toch stukken beter dan zondag. Helemaal tevreden ben ik nog niet, af en toe zeurde ie nog een beetje (maar geen stekende pijn gelukkig). Na de training dus toch maar even een icepack opgelegd en nu voel ik hem niet meer. Denk dus wel dat het ergste achter de rug is, dat hoop ik tenminste toch.
Het zou wel jammer zijn als ik nu weer mijn loopschoenen aan de kant moet zetten voor zoiets stom, maar ja. Ik weet ondertussen gelukkig wel dat je van enkele weken lopen niet doodgaat 😉

life10

Advertenties

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s