veel beter!

Vorige zondag was een testloopje en dat verliep al goed. En dat goeie gevoel heeft zich doorgezet de rest van de week.
Dinsdag testte ik mijn Brooks weer uit en had ik geen last van m’n hiel. Jiehaa! 8 km gelopen zonder een greintje pijn. Vrijdag had ik afgesproken met Christine. Het werd een leutige babbeltraining en ja hoor…zonder pijn. Na 9,5 km stond ik dolblij weer aan m’n voordeur, helemaal opgepept. Zo fijn dat dat goeie gevoel weer terug is, dat bij hardlopen hoort. Waarom zou je anders gaan lopen hé, als je er geen goed gevoel aan kan overhouden?

Vanmorgen een nieuw testje…mijn Asics door-to-trail-schoenen aangetrokken voor een loopje in de natuur. Mijn favoriete rondje van 12 km dat grotendeels over onverharde paden gaat. Die paden lagen er vandaag voor een groot stuk supermodderig bij en daar zijn de Asics niet zo tegen opgewassen, het zijn geen moddervreters. Maar ik had geen last van mijn hiel dus op dat vlak doorstonden ze de test. Tegen het einde kreeg ik wel weer wat last van wrijving en begon zich een blaar te vormen. Normaal loop ik dan ook geen langere afstanden met die Asics – meestal max 10 km, nu deed ik er 12 km mee. Bij thuiskomst bleek er gelukkig nog geen blaar te zijn, oef. Volgende keer toch maar een goeie klodder vaseline smeren, dat helpt veel, heb ik al gemerkt.

Eén aspect van m’n langere loopje vandaag liep niet zo best. Ik had zoals altijd mijn Ipod weer mee, maar sinds enkele maanden heb ik een nieuwe (gekregen voor m’n verjaardag). Deze “nieuwe generatie” Ipod heeft een heel irritante optie: voice-over. Een computerstem begint op de meest onmogelijke momenten plots heel het menu van mijn Ipod voor te lezen. Een optie voor blinden denk ik, maar ik vind het vooral enorm irritant. Vooral omdat de muziek gewoon naar de achtergrond verdwijnt en ik heel de tijd die stem moet aanhoren die dus doodleuk alles van mijn Ipod overloopt. Vandaag sprong die voice-over na 20 minuten plots aan en bleef ie aan. Aaarrrgghhh. Ik heb mijn Ipod wel 5 keer volledig gereset, alle voice-over opties telkens volledig uitgezet, maar telkens van zodra ik hem weer aanzette was het weer van dat. Bijna smeet ik het ding uit ergernis tegen de grond, tot ik bedacht dat ik hem wel cadeau had gekregen van mijn ventje. Enige oplossing werd dan maar van het ding af te zetten en muziekloos voort te gaan. En zo liep ik het volgende uurtje zonder muziek en eigenlijk was dat zo erg nog niet 😉 Op internet trouwens al heel wat boze gebruikers gevonden die hun Ipod omwille van die voice-over bijna uit het raam hebben gekeild. Het lijkt een onoplosbaar probleem te zijn, zucht….

Soit, dat Ipod-gedoe geheel terzijde…ik begin dus stevig te hopen dat die hiel-blessure verleden tijd is, maar blijf nog een weekje flink met m’n tennisbal rollen. Vanaf vandaag ben ik namelijk van de ontstekingsremmers af en ’t is nu wel de bedoeling dat ik ontstekingsvrij blijf hé.

Nu het lopen weer zo fijn gaat, begint ik wel goesting te krijgen om volop plannen te maken. Met coach Tiny ben ik volop e.e.a. aan het bespreken voor een nieuw schema vanaf begin januari. Het voorjaar wordt nog rustig met geen al te lange afstanden of zo. Maar de marathon voor het najaar ligt vast, het hotelletje ook al! En mijn ventje doet ook iets speciaals mee en dan mag ik eens supporter spelen. Iets om naar uit te kijken alleszins.

symphonies

Advertenties

3 gedachten over “veel beter!

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s