Polar Bear Trail in de sneeuw!

Vandaag was het zover, eindelijk weer eens een echte trailwedstrijd. Dat was al geleden van met de Mont Blanc Marathon eind juni! Hoog tijd dus! En net nu werd ik geveld door een ordinaire stevige verkoudheid. De virussen zaten al van vorig weekend in ons huis, met eerst Seppe die het onderspit moest delven. Tegen woensdag was die weer helemaal op de been, toen manlief compleet geveld geraakte – griep. Zo’n bombardement van virussen, kon ik daar überhaupt nog aan ontsnappen? Niet dus. Donderdagochtend klonk ik als een kettingroker die zijn fluimen moest ophoesten en nieste ik de hele boel gelijktijdig mee onder. Ben wel gaan werken donderdag en vrijdag, omdat ik eigenlijk niet ventje’s griep wou overkrijgen, maar echt van harte ging dat toch niet. ’s Avonds eindigde ik telkens met koorts in bed. Ging dit nog wel goed komen tegen zondag? Zaterdag dan maar een heus rustdagje gehouden met ons drietjes hier, met z’n allen in de zetel en filmpje kijken en zo. Niks doen om weer op de been te geraken. Het hielp wonderwel, voor mij toch. Geen koorts meer, maar nog wel wat last van een vervelende hoest. Ventje heeft het nog steeds grondig zitten, met koorts erop en eraan.

Vanmorgen stond loopmaatje Christine dus aan m’n deur om samen naar Teuven te bollen. Om 10u ter plaatse en we werden direct ondergedompeld in dat leuke gezellige trailsfeertje dat altijd wel op zo’n trailwedstrijden aanwezig is. Alleen jammer dat het zo barkoud was en mijn lijf duidelijk nog geen zin had in zo veel koude. Gelukkig vonden we wat warmte in de kantine, tot aan de start.
Wat ook opviel: er lag daar nog een pak sneeuw in Teuven! Alles was er wit, zo ver het oog kon zien. Wow. De organisatie had dus duidelijk raak geschoten met de keuze van naam voor deze trail…

Om 11u werd de 22 km van start geschoten geroepen (bij gebrek aan pistool) en 5 minuten later was het de beurt aan de 14 km, de afstand waar ik voor koos. De start verliep enorm rustig, de meesten wilden precies toch wel aftasten hoe glad heel dat sneeuwtapijt erbij lag. Dat bleek enorm mee te vallen. Het was best goed beloopbaar en van gladheid heb ik onderweg nergens iets van gemerkt. Eigenlijk had ik deze sneeuw heel wat liever dan de modder die voorspeld was.
De eerste kilometers liep ik lekker rustig en probeerde ik vooral te genieten van de omgeving en gewoon van het feit dat ik het geluk had hier te mogen lopen. Ik had geen ambities voor vandaag, ofwel zou ik finishen ofwel niet. En als ik niet zou finishen zou ik me daar ook niet slecht over voelen, ik was nu eenmaal net goed ziek geweest. Na 5 km leek het er op dat het een “did not finish” zou worden. Ik voelde me wat duizelig, slap in mijn benen en vooral licht in m’n hoofd. Een half squeezy-gelletje leek niet veel soelaas te bieden. Gelukkig kwam er net voor het 6 km-punt de drankenpost en ik nam daar even een korte pauze. De drankenpost was goed uitgerust met eten, waaronder wafeltjes en ik deed me te goed aan twee stukken. Ik was aan het twijfelen of ik nu zou doorgaan of niet, maar een blik op het landschap rondom mij nam de twijfel weg: tuurlijk zou ik doorgaan! Het was veel te mooi om zomaar links te laten liggen. Dus ging ik voort, zij het nog rustiger dan voorheen. Er kwam een klim die ongeveer 1 km duurde en die wandelde ik dan maar helemaal, terwijl de eersten van de 22 km (!) mij kwamen voorbijgesneld. Daarna lange stukken single track, waarbij ik telkens halt moest houden en aan de kant moest, om nog van die snelle mannen voorbij te laten. Af en toe eens een afdaling waar ik mee lekker voluit ging, maar voorts was het dus vooral rustig lopen of stappen en zo gingen de kilometers ook wel vooruit. Af en toe maakte de sneeuw wel plaats voor stroken modder en op het einde kregen we nog een lekkere modderput voor de boeg, waar we bijna tot onze knieën ingingen. Ach, hoort erbij hé.
Ik had op voorhand gegokt van op 2 uur binnen te zijn (voor 14 km). Uiteindelijk werd het 14,2 km en was ik binnen op 2 uur en ettelijke seconden. Goed gegokt dus😉

Al bij al enorm genoten van deze trail, maar vooral heel blij dat ik hem heb kunnen meelopen en heelhuids heb volbracht😉

polarbear2

 

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, trail en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Polar Bear Trail in de sneeuw!

  1. Zo! Nu weer op weg naar het Zeeuwse!!

  2. Sander Boom zegt:

    Blij dat je terug vertrokken bent. Succes!

  3. djaktief zegt:

    Hey je blog gemist en ook dus deze prestatie. Klinkt heftig modder tot de knieën voor een eerste loopje weer. Knap dat je gefinisht bent.

    Groetjes,

    Dorothé

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s