Charlepoeng-trail – verslagje

Vandaag m’n tweede trail van 2015. Een trail met een beetje een gekke naam, toch voor wie niet van de streek is. Charlepoeng was nogal ne belangrijke meneer in de Brusselse regio, in de tijd van de Franse bezetting (dank u Wikipedia).
De trail vond plaats in Huldenberg. Voor ons (Christine en haar mama Magda en ikzelf) niet zo ver rijden deze keer. Ter plaatse heel veel trailvriendjes tegengekomen, waaronder ook m’n Mont Blanc-maatje Heidi, joepie! Zij liep net als Christine wel de 39 km, terwijl ik de korte van 17 km zou doen. Ver genoeg voor mij momenteel.

De organisatie liep voor de start nogal danig in ’t honderd. Het afhalen van de startnummers verliep wat minder georchestreerd dan voorzien. Om 10u zou de start zijn, maar toen stond er nog een lange file aan te schuiven. Start dan maar uitgesteld. Tegen half 11 besloot men de 39 km al te laten starten. Alleen bleek die start nogal moeilijk te vinden (pijltjes ontbraken). Mama Magda en ikzelf besloten samen met wat 39 km-lopers mee te zoeken naar de start en zo Christine en Heidi en compagnie te gaan uitwuiven. Toen we eenmaal daar waren, hadden we zoiets van “kom, we starten maar ineens mee”. We hadden geen zin om terug naar de sporthal te tenen om daarna weer terug naar die startlocatie te gaan. Dus wij mee weg. Zo kon ik ook nog een tetterke doen met Heidi de eerste kilometers. Eigenlijk wou ik bij haar blijven tot aan de splitsing (die uiteindelijk pas op bijna 15 km kwam), maar ’t is wel duidelijk dat Heidi in bloedvorm verkeert (in training voor de 50 km Sallandtrail) en na 3,5 km al hijgend babbelen besloot ik om haar te laten gaan. De iets te snelle start op het heuvelachtige parcours brak me wat zuur op. Beetje gas terugnemen dus. Aan de drankpost rond 7,5 km nam ik dan even enkele minuten pauze om op Magda te wachten. Ondertussen was de 17 km toch ook al eventjes daarvoor van start gegaan en waren er al heel wat lopers ons gepasseerd. Eigenlijk best wel wat demotiverend. Die bende was dik 10 minuten na ons gestart en stak ons massaal voorbij, o jee. Na een 5-tal minuten daagde Magda op en gingen we samen op ons dooie gemakske verder. Het zwaarste stuk moest nog komen. Hadden we tot dan toe wind in de rug gehad, het parcours keerde plots en we kregen vollen bak de wind op kop. Ijskoude en keiharde wind, die m’n adem met momenten leek af te snijden. Pfftt…Niet mijn ding. De stukken bergop met wind op kop moest ik op wandelen overschakelen omdat ik last kreeg van een piepende ademhaling en echt keihard begon te snakken naar adem. Effe rustig aan doen dus. Helaas kwamen er zo toch wel een aantal langere stroken op ons pad. Gelukkig waren we niet gehaast, na de finish zouden we toch nog dik 2 uur op Christine (onze chauffeur) moeten wachten.

De vlakke stroken en stukken bergaf gingen gelukkig een heel stuk vlotter en zo konden we toch al lopend de finish halen in zo’n 1u48 min netto-tijd.  De afstand bleek wel wat korter dan aangekondigd, 16,3 km. Best wel tevreden over gelet op de omstandigheden. Moest die wind er niet geweest zijn, had ik waarschijnlijk wel alles kunnen lopen, want het was vooral stevig vals plat met slechts enkele stukken wat steiler. Maar die wind hé, we zullen nooit dikke vriendjes worden.

Het parcours was best wel mooi, maar om dit nu een trail te noemen…niet echt. Meer een stevige natuurloop, met enkele modderstroken en heel wat stukken onverhard, maar ook veel kasseien en asfalt. Voor mij iets te veel open vlaktes en weides en vooral veel te weinig bos (eigenlijk amper iets van bos op de korte afstand). Blijkbaar ging de 39 km nog door een bos en was dat wel wat pittiger.

Toch heel veel plezier gehad vandaag (vooral op den après) en daar doen we ’t voor hé…Nu even broeden op wat de volgende uitdaging wordt…

Met dank aan Nancy voor de mooie finishfoto!

charlepoengtrail

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, trail, wedstrijden en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Charlepoeng-trail – verslagje

  1. Heidi ging dan wel van start op de 39 km maar mocht maar max. 30 km lopen anders te lang onderweg voor Salland. Ik en blij voor je dat je in elk geval deze weer eens kon lopen. Komt goed voor oktober!

  2. djaktief zegt:

    Je hebt er weer aan gesnoven… de trails ….maar het is gewoon lastig om geduld te hebben met jezelf en om je niet te forceren tot wat je zo graag wilt. Het smaakt vast naar meer.

    Groetjes,

    Dorothé

  3. Veerle zegt:

    Blijkbaar wordt er meer en meer niet stipt gestart, de laatste tijd zit het traillopen in de lift maar dit resulteert in een mindere goede organisatie omdat ze het aantal lopers niet aankunnen of verkeerd inschatten😦

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s