Dagen zonder vlees (en vis) – verslag van een mislukt experiment

Eind januari kregen ’t ventje en ik het in onze kop om dit jaar eens mee te doen met 40 Dagen zonder Vlees. De oproep die via sociale media de ronde ging, klonk aanlokkelijk en ettelijke vriendjes tekenden paraat om vanaf aswoensdag tot pasen volop de kaart van het vegetarisme te trekken. Doel van deze actie is vooral ecologisch van aard. Door geen vlees te eten verlaag je drastisch je ecologische voetafdruk, best wel de moeite waard natuurlijk. En ach, wat zijn 40 dagen zonder vlees…dat zagen we wel zitten.
Tot we op de site zagen dat het niet enkel 40 dagen zonder vlees zouden zijn…Ah neen, 40 dagen bleken ten eerste al 47 dagen te zijn, maar daarnaast bleek vis ook op het lijstje van verboden producten te staan. Shit. Dat leek toch al wat moeilijker qua uitdaging.

Soit, we registreerden ons op de website en begonnen vanaf 18 februari met onze uitdaging. Neen, fout. We begonnen pas 2 dagen later. Want op 18 februari waren we nog bezig met ons midweekje Nederland en we waren heel dat gedoe van 40 dagen… compleet uit het oog verloren. Slecht begin dus.

Na ons midweekje dan toch vol goede moed begonnen. Niet dat het zo veel moeite kostte. We kookten met vleesvervangers à la quorn, groenteburgers en zo meer. Allemaal lekkere dingen, die we daarvoor ook al geregeld gebruikten maar dus nu op dagdagelijkse basis op ons bord kwamen. Niet moeilijk en heel lekker zelfs. Dat wende snel.

Waar we het lastiger mee hadden, was de lunch. Op het werk eet ik altijd slaatjes, maar daar neem ik altijd ook wat vis bij om het gerecht af te maken. Die vis moest ik nu achterwege laten en dat maakte na enkele dagen het slaatje best wel wat saai en niet zo vullend als anders. Ook thuis op een broodje of bij de boterham begon de brie-kaas op de duur wat tegen te steken. En ja, er zijn tal van vegetarische broodsalades of veggie salami en zo te vinden, maar ik vond ze één voor één walgelijk smaken. Echt mijn ding niet. Na een week of 3 begon dat toch echt mijn keel uit te steken.

Ventje had sowieso bij aanvang voorgenomen om toch één keer per week “te zondigen”. Weliswaar zo goed als altijd met vis, ook bij de warme hoofdmaaltijd. Trouwens, het zouden in totaal 47 dagen worden, dus mochten we toch al zeker 7 dagen zondigen om aan 40 te eindigen hé!

Uiteindelijk werden er wel wat meer dagen gezondigd, soms ook door omstandigheden (bv. vorige week lunchvergadering waar er enkel broodjes met vlees te krijgen waren):

dagenzondervlees

Alle groene dagen opgesomd bespaarde ik 396 m² op mijn ecologische voetafdruk, net zoveel als water voor 360 baden of 540 km autorijden. Toch iets hé.
Normaal moet ik vandaag (Paasdag) ook nog zonder vlees en vis doorkomen, maar deze middag en deze avond staan er etentjes bij familie op de planning…die mensen gaan zo hun best doen, dat hoeft voor mij niet meer vegetarisch te zijn.

Toch een mislukt experiment

Na amper enkele dagen vegetarisch leven begon ik bij mijzelf een bizar bijverschijnsel gewaar te worden. Ik kreeg trek in zoet. Dat terwijl ik van 2 januari tot half februari geen koekje, chocolaatje en zo meer had aangeraakt, dus van een suikerverslaving was zeker geen sprake. Maar toen ik vlees en vis begon te bannen, begon mijn lijf te hunkeren naar zoet. En het werd een onweerstaanbaar gevoel. Werd er op het werk getrakteerd, dan stortte ik me op de zoetigheden en was niet te stoppen. Thuis was de snoepkast niet meer veilig voor mijn grijpgrage handen. De chocopasta werd gretig op mijn boterham gesmeerd en elk excuus was goed om weer koekjes te voorschijn te halen. Ik snapte er zelf niks van, het was letterlijk niet te weerstaan. En ik voel me er heel lastig om.
sugar

Dit bijverschijnsel is voor mij een reden om die 40 Dagen zonder Vlees een mislukt experiment te noemen. Ik ben duidelijk niet gemaakt om volledig vegetarisch te leven. Dat vegetarisch eten gezond is, zal zeker wel zijn en ik ga dat niet ontkennen Maar als mijn lijf dan schreeuwt om andere ongezonde dingen, dan kies ik toch liever voor dagelijks eens een stukje vis, kip of vlees in plaats van voor chocolade, koekjes of andere zoete brol.

Sowieso gaan we nu niet weer volop dagelijks vlees, vis of gevogelte op ons bord scheppen hoor. 2 à 3 keer per week zal onze hoofdmaaltijd wel vegetarisch zijn. Omdat we die vleesvervangers echt wel lekker vinden en daar gerust mee willen blijven koken.

Maar de komende weken ga ik dus nu wel werk moeten maken om van die nieuwe suikerverslaving weer af te geraken en ik denk dat een stukje vlees me daar dus wel bij gaat helpen, raar maar waar….

 

 

Dit bericht werd geplaatst in algemeen, interessant? en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Dagen zonder vlees (en vis) – verslag van een mislukt experiment

  1. djaktief zegt:

    Wat goed dat je over dit experiment blogt. Heel leerzaam. Ik wil zelf na de marathon weer wat aan mijn gewicht gaan doen. Ik weet nu dus al dat ik goed moet opletten op de samenstelling van mijn menu.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s