gezien (en beleefd) – Insurgent, met DBox-technologie

Toen we eind maart ons weekendje-alleen-weg in Amersfoort beleefden, zaten we op hotel vlakbij een bioscoop. Ideaal om nog eens een filmpje mee te pikken. Het tweede deel van de Divergent-trilogie leek ons wel wat, vooral omdat we de eerste film best wel goed vonden. Een blik op de programmatie leerde ons dat we de film helaas in 3D moesten zien (zijn we geen fan van), maar ook dat we deze met DBox konden zien. Huh? D-watte? Volgens mij is dit in België nog niet geïntroduceerd, maar ik kan me vergissen natuurlijk. Zo vaak ga ik niet meer naar de bios.

Het lieve onthaalmeisje van ons hotel bleek superenthousiast over Dbox. “jaaaaa, doen! Je zit net middenin de actie, echt supervet!”. Nou oké dan. Dus aan de balie van de bioscoop twee DBox-ticketten besteld, dat bleek 33 euro te kosten. Slik! Goed voor ene keer dus. De dame aan de balie zei van “zo, dus jullie gaan even lekker mee schudden met de film? Leuk zeg.” Nu waren we helemaal nieuwsgierig.

Nou…echt spectaculair en 16,5 euro per ticket waard bleek het niet echt. Want wat is dat dboxnu, die Dbox: je zit op een stoel die meebeweegt met wat camerabewegingen in de film, of bv. bij ontploffingen daver je even mee op je stoel, of bij vechtpartijen schudt de stoel naar alle richtingen. Eigenlijk heb je gewoon het gevoel dat je op een pretparkattractie zit, niet meer dan dat. En soms was het gewoon overdreven, zoals wanneer een personage in de film met zijn vuist op tafel slaat en je stoel davert op dat moment mee. Pfftt…Leuk was het wel als het beeld over het landschap zweeft en je krijgt dan wel het gevoel dat je meezweeft. Maar zoals gezegd: echt niet het geld waard. Eens leuk voor één keer, maar geen tweede. Noch ik noch m’n ventje hadden het gevoel dat we echt middenin de actie zaten. Daarvoor zit je toch nog altijd met je kont op die stoel neer en dat gevoel krijg je echt niet weg door die stoel wat heen en weer te laten schudden.

Tot daar het Dbox-verhaal. De film dan? Die was best oké. Ik vond het verhaal, net zoals in deel één, wel intrigerend en meeslepend. Op dat vlak geslaagd voor mij.
Je hebt best wel dat eerste deel gezien, om onmiddellijk mee te zijn in de setting en verhaallijn van dit tweede deel. Hoofdpersonage Tris en haar metgezel Four moeten, na hun verbanning uit de post-apocalyptische stad, samenwerken om Jeanine, de leidster (meesterlijk gespeeld door Kate Winslet), van haar troon te stoten. Om dit te bewerkstelligen moeten ze metgezellen vinden. Het verhaal wordt echt wel spannend wanneer Tris gevangengenomen wordt door Jeanine en gedwongen wordt mee te werken om een boodschap uit het verleden te ontcijferen. Dit laatste is trouwens de cliffhanger naar de volgende film.

Het verhaal is moeilijk in een paragraaf samen te vatten natuurlijk. Je moet ook wel wat fan zijn van het young adult-genre, om je enigszins te kunnen inleven in dit soort films.

Maar soit, qua plot vond ik de film dik oké. Ik stoorde me echter aan het gebrek aan acteertalent van hoofdrolspeelster Shailene Woodley, die constant met een dwaze blik in die film leek rond te lopen. En probleem is wel dat ze in zowat elke scène voorkomt, dus tja. Op dat vlak was de film wat verpest door dat wicht. Beetje miscast dus. En probleem is dat ze in de volgende twee films (want het derde deel van de trilogie wordt over twee films verdeeld) ook weer de hoofdrol gaat spelen. Jeetje.

Moraal van het verhaal: Insurgent is ok, Dbox-technologie is weggesmeten geld😉

Insurgent

Dit bericht werd geplaatst in film en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s