5 jaar!

Op 4 juni 2010 veranderde ons leven nogal drastisch, met de komst van ons superheldje Seppe. Al wil ie nu, op zijn 5e, niet echt meer een superheld zijn, maar liever Darth Vader of een Stormtrooper of zo. Jep, 5 jaar al! Het cliché van “ze worden zo snel groot” is op onze Seppe de voorbije maanden echt wel van toepassing. Hij is letterlijk wel wat centimeters gegroeid tot een flinke kerel van 1m10. Bij zijn geboorte was ie 48 cm. Waar is dat kleine hummeltje naartoe?

darthvaderMaar ook in zijn doen en laten is ie wel gegroeid. Daar heeft de school natuurlijk heel veel aandeel in. Wat ze daar allemaal al te leren krijgen, is fascinerend. De dingen die uit dat kindermondje komen, doen ons vaak lachen maar soms ook verstomd staan van verbazing. Zijn kinderlogica is dan weer ronduit fascinerend om te observeren, de verbanden die hij tussen bepaalde dingen legt, de dingen die hij onthoudt om dan weer te linken aan iets nieuws. Heerlijk. Maar ook de kinderrealiteit is iets waar wij als volwassene niet altijd bij stilstaan. Zo had Seppe enkele weken geleden ruzie met zijn kameraadje over de kwestie of de juf – die jarig was – nu 100 jaar of 1000 jaar was geworden. Voor Seppe echt wel een prangende kwestie die opgelost moest worden! Hij beweerde 100 jaar, dus we hebben hem wel gezegd dat hij het bijna bij het rechte eind had😉 Maar het toont wel aan dat leeftijd of getallen op zich nog niet veel zeggen voor een kind van 5 jaar, dus je moet ze dat op een andere manier bijbrengen. Best wel uitdagend!

Zijn verjaardag hebben we goed gevierd alleszins. Met enkele kindjes van de klas is ie zaterdag gaan spelen in een speeltuin, waar ze voorzien werden van pannenkoeken, ijsjes en drankjes. Daarna naar Antwerpen, feestje bij mijn ouders! De pret kon niet op voor onze knul. En zondag was er een klein familiefeestje thuis, met ook nog een bevriend koppel en hun dochtertje. Dat familiefeestje verliep nogal chaotisch. Laat ons zeggen dat ik niet de koningin van de feestjes ben en nogal snel de dingen laat gebeuren zoals ze gebeuren (tot grote ergernis van manlief). De voorbije weken waren ook zo hectisch dat ik gewoon vergeten was van bepaalde essentiële dingen in huis te halen, waardoor er bv. 4 verschillende soorten servietten op tafel belandden (allemaal restjes van de voorbije jaren) en  we een tekort aan bestek hadden. Gelukkig zorgt manlief voor de rest van de catering en hoefde niemand dorst of honger te lijden (de taart had ik gelukkig wel net op tijd besteld bij de bakker). Dat vlak voor het feestje mijn zonnebril plots sneuvelde, was precies wel een voorbode van onheil. Tijdens het feestje ging een kleine windhoos plots aan de haal met onze parasol en knakte dat ding in drie. En dan ging er plots ook nog een terrasstoel kapot. WTF?

Het liep echter pas goed fout gisteren, toen bleek dat een lokale wielervereniging zijn jaarlijkse wielerkoers door onze straat liet passeren. Dat er al enkele dagen borden stonden met “verboden parkeren” hadden we wel gezien. Maar die borden staan er zowat om de drie maanden wel eens, als er iets te doen is in de sporthal om de hoek. Voor de rest hadden we geen enkele informatie ontvangen over wat dat evenement wel zou kunnen zijn. Wisten wij dus veel dat onze hele wijk een hele dag hermetisch zou afgesloten worden voor een lokale jeugdkoers die een hele dag zou duren (diverse categorieën blijkbaar, ook nog een tijdrit en heel de reutemeteut). Handig als je bezoek krijgt! Het begon ons te dagen dat we met een probleem zaten, toen onze vrienden uit Gent plots te voet aan onze deur stonden ipv met hun auto. Die hadden ze achter de hoek moeten achterlaten. Dan de familie: die hadden er dik 20 minuten wandelen opzitten. Oei! Maar ach, komt wel weer goed tegen de late namiddag, hoopten we nog. Toen de vrienden weer wilden vertrekken rond 16u30, bleek dat de gijzelingsactie nog niet achter de rug was. De twee enige toegangswegen tot onze wijk waren afgesloten, niemand mocht erin of eruit, terwijl dit uitrijden maar gewoon één smalle straat oversteken betrof, waardoor de vrienden verder naar Gent zouden kunnen rijden. Niet dus. De hekken bleven staan, zelfs na het nodige geroep en getier. Tot 18u bleven we gegijzeld. Een stevige domper op de feestvreugde. Niet dat ik iets tegen sportieve evenementen heb hoor. Dat heb ik vanmorgen ook gemaild naar de organisatie en de burgemeester. Maar wat betere communicatie vooraf en een iets slimmer uitgedacht parcours, waarmee je niet een ganse wijk volledig van de buitenwereld afsnijdt, zou fijner geweest zijn.  We kwamen een oude man tegen op straat die achter onze hoek woonde, om 14u op een  familiefeest moest zijn en dus tot 18u heeft moeten wachten alvorens ie kon vertrekken. Echt zielig hoor. Ook hij had niks van brief of dergelijke op voorhand gekregen. Als je het niet weet, kan je er geen rekening mee houden.

Maar allé, onze Seppe heeft niets van die commotie gemerkt en is vooral gek op al zijn nieuwe cadeautjes. Die cadeautjes waren vooral in het thema Star Wars en Darth Vader, en dinosaurussen. Twee dingen waar hij momenteel stapelgek op is.  Dat Star Wars-gedoe heeft hij natuurlijk te danken aan de papa en de mama😉 Die dinos: da’s de schuld van ’t school, haha. Twee weken lang werken rond het thema heeft de fascinatie doen groeien. En sindsdien worden er bij ons thuis heelder reconstructies van het dino-tijdperk gehouden. Als ouders hebben we op een avond gewoon eens meegedaan. Seppe in bed gestoken en dan de dinos de snoepschuif laten overvallen. De volgende morgen betrapte Seppe ze op heterdaad. Drie dinos zaten nog in de schuif, met snoepjes in hun mond, een aantal hadden (chocolade)strontjes achtergelaten op de salontafel (foei) en waren aan de haal gegaan met wat snoep! De knul kon maar niet begrijpen hoe dat nu kon! Haha. Binnenkort eens een volgend scenario bedenken😉

dinos

Nu nog een kleine drie weken naar school en dan gaat ie na de vakantie al naar de 3e kleuterklas. En voor de rest laten we hem gewoon zijn wie hij is, zo is ie al gek genoeg😉

 

Dit bericht werd geplaatst in superheld en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op 5 jaar!

  1. djaktief zegt:

    Wat een gedoe allemaal met die afsluiting maar gelukkig heeft je zoon er niet veel van gemerkt. Alsnog proficiat in ieder geval.

    Groetjes,

    Dorothé

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s