Gelezen – Niet de race, maar de reis (Jolanda Linschooten)

Enkele weken geleden sloeg ik de laatste bladzijde om van het nieuwste boek van Jolanda Linschooten – “Niet de race, maar de reis”. Net zoals met haar vorige boek, Eenzame Uren, had ik veel moeite om het boek neer te leggen. Niet alleen is Linschooten een enorm getalenteerde schrijfster die je van bladzijde 1 tot 200 geboeid houdt, met haar verhaal neemt ze je ook letterlijk mee op reis. Op dat vlak is de titel al goed gekozen natuurlijk, maar uiteraard draait het om meer dan dat. Bij haar tocht dwars door Groot-Brittanië komt ze zichzelf meer dan eens tegen en slaat haar pijnlijke verleden soms met dikke vuisten in haar gezicht. Een zelf louterende tocht, waarbij ervaringen uit het verleden moeten verwerkt worden en grenzen continu verlegd worden.

In dit boek vertelt Jolanda dus stap voor stap haar tocht van Land´s End naar John´O Groats. Een tocht van zo’n 2.000 km, die ze op haar eentje te voet aflegt. Met enkel het hoogstnoodzakelijke bij zich. Dagen dat ze 50 à 60 km aflegt door heus stormweer, pijntjes die nu en dan twijfel zaaien, maar ook heel wat vrolijke momenten zoals de dagen dat ze eventjes herenigd wordt met man en hond. Heerlijk om lezen, dat zeker en vast.

Ik kan het me niet voorstellen zoiets zelf te ondernemen. Ten eerste ben ik nogal een luxekip op een aantal vlakken. Zo heb ik liefst een bed om in te slapen, om maar iets te zeggen, tenzij ik drie dagen krom wil lopen van de rugpijn. Maar het boek van Jolanda inspireert toch wel. Je krijgt spontaan zin om in de natuur rond te gaan dwalen, te genieten van het zicht van een bergmeertje, je eventjes in alle rust terug te trekken aan de voet van een berg.

Het feit dat Jolanda zowat 50 dagen aan een stuk telkens weer op pad ging om 50 à 60 km af te leggen, met een zware rugzak en in soms extreme omstandigheden, doet mij nu telkens weer die volgende training van 1 à 2 uur stevig relativeren. Keek ik er vroeger wel eens serieus tegenop, heb ik nu meer zoiets van “wat is 2 uur eigenlijk…”.

Die insteek is de komende weken wel heel belangrijk, want het hoogtepunt van de trainingen voor de marathon van Zeeland nadert met rasse schreden. De duurlopen op zondag worden elke week wat langer. Zo mocht ik afgelopen zondag al voor 2u20 op pad, goed voor een rustige 21 km. Aanstaande zondag staat er 23 km op het programma, op het parcours van de marathon nota bene, in heel leuk gezelschap! Hoe dat verloopt, vertel ik wel in een volgend berichtje.

http://www.jolandalinschooten.nl
http://www.jolandalinschooten.nl
Advertenties

2 gedachten over “Gelezen – Niet de race, maar de reis (Jolanda Linschooten)

  1. Veel plezier morgen. Ik ga je helaas niet zien omdat ik te weinig getraind heb en energie moet bewaren voor een wandelvakantie. Het boek van Jolanda heb ik nog niet gelezen maar destijds wel haar blog gevolgd en dat was heel inspirerend.

    Groetjes,

    Dorothé

  2. ik las over haar in de ‘runners world’ (een interview): interessante vrouw, na jouw verhaal ga ik t boek ook maar eens lezen: thanks voor de tip!

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s