effe bijtanken

Ondertussen is er alweer meer dan een maand gepasseerd sinds het debacle in Zeeland. Toegegeven, dat heeft wat moeten verteren. De dagen dat ik me een mislukkeling voelde, wisselden af met dagen dat ik meer zin had om de loopschoenen aan de haak te hangen dan dat ik wilde lopen. Maar daartussen waren er ook gewoon dagen dat ik toch even genoot van een toertje lopen en wel een en ander kon relativeren. Natuurlijk moet je zoiets gewoon relativeren. Het is maar lopen. Ik verdien daar mijne kost niet mee, dus wat maakt het uit? Ondertussen heeft dat relativeren nu de overhand gehaald en is de mislukking van Zeeland bijna vergeten. Maar het besluit om het komende jaar geen marathon te lopen, staat nog altijd wel vast. Gewoon omdat ik er absoluut geen zin in heb, niet in marathons en niet in lange afstanden lopen. Het is me te hectisch op andere vlakken in mijn dagdagelijkse bestaan, dat ik uren trainen voor één wedstrijd er gewoon niet wil bij nemen. Dus ik ben blij met mijn besluit om me meer te focussen op de halve marathon-afstand of de middellange trails (tot 30 km). Nu de trailkalenders er eens bij nemen en wat keuzes maken voor 2016. Nog tijd genoeg om dat te doen alleszins.

De voorbije weken heb ik dus wel gelopen. Drie keer per week, een enkele keer eens vier keer. Geen superlange trainingen, meestal rond het uur of zo. Ben wel terug op schema bezig, want eind november loop ik de halve marathon in Geldrop (waar ik absoluut niet voor een tijd onder de x minuten ga).

Vakantie!

Vorige week vrijdag ging dan eindelijk een langverwacht weekje vakantie van start. Na een enorm drukke periode op het werk, had ik er echt nood aan.  Nood aan wat mentaal en fysiek bijtanken.

Samen met het gezinnetje trok ik naar Gelderland, naar het vestingstadje Groenlo. Onderweg gingen we natuurlijk eerst op de koffie bij coach Tiny en zijn lieve vrouwtje Sjan. Da’s al ondertussen zowat traditie, elke keer we eens voor een paar dagen naar onze Noorderburen trekken.

In Groenlo verbleven we in een bungalow van Marveld Recreatiepark. Een gokje, want we kenden dat totaal niet. Maar dit was eigenlijk al zowat het beste bungalowpark dat we ooit geboekt hebben, een heuse aanrader!

Tijdens ons weekje daar, ging ik drie keer lopen ’s morgens voor dag en dauw. Vanuit het park waren diverse routes uitgezet, dus verdwalen was geen risico. Op zich geen spectaculair parcours, gewoon door de velden, langs boerderijen en één route ging ook door een klein natuurpark.
Met de (huur)fiets trokken we er ook op uit naar Duitsland, naar het Zwillbrocker Venn, een heel mooi stukje natuurgebied. Jammer genoeg een tikje te ver om naartoe te lopen als duurloopje, ik was nu eenmaal niet van plan om er telkens voor 1,5 à 2 uur op uit te trekken.

fietsen door natuurpark Zwillbrocker Venn

fietsen door natuurpark Zwillbrocker Venn

De vakantie sloot ik vandaag na een dikke week af met een bezoekje aan Scarabee, dé trailrunshop in Valkenswaard. Mijn Hoka’s hebben er ondertussen een 1000 km opzitten en dat begon ik te voelen tijdens het lopen. Mijn ander paar schoenen, een stel Brooks, zitten ook zowat op het einde van hun latijn. Elke keer dat ik de laatste weken ging lopen, had ik het gevoel van met mijn voeten rechtstreeks op de grond neer te denderen ipv op zachte dempende zolen. Mijn voetzolen verkrampten bij elke stap, mijn achillespezen brandden…hoog tijd voor nieuwe schoenen dus.

Het werden twee paar Hoka’s, terug de Conquest (voor op straat) en nu ook een paar Mafate’s om van deur tot trail (bos, pad, grind, etc…) te gaan. Dat laatste paar heb ik een uurtje na thuiskomt ineens uitgetest en oh boy…wat liep dat weer zalig zacht. De ontstekingskes waar ik wat last van had, moeten nog wat herstellen natuurlijk, maar ik had vandaag alleszins weer het gevoel van te zweven ipv keihard bij elke stap op de grond neer te stampen. Ik was van plan een toertje van 7 km te doen, maar kreeg er geen genoeg van. Het werd een dikke 11 km
Zondag trek ik m’n nieuwe Conquests aan, met hopelijk eenzelfde gevoel🙂

ze zijn wel kleurig, die Hoka One One Mafate's

ze zijn wel kleurig, die Hoka One One Mafate’s

Toch fijn dat zo’n nieuwe loopschoenen de loopgoesting ook weer enorm kunnen aanzwengelen.

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, materiaal, trail, training en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op effe bijtanken

  1. Hedwig zegt:

    Gelukkig toch een happy end!

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s