gezien – The Good Dinosaur

Sinds woensdag officieel in de zalen, maar zaterdag zag ik hem al in avant-première: de nieuwste Disney-Pixar film, The Good Dinosaur. Onze Seppe was de genodigde voor de avant-première, maar gezien ie nog maar vijf is, mochten mama en papa als begeleider mee.

Een mooi verhaal

The Good Dinosaur is een film over een bijzondere, niet-alledaagse vriendschap. Arlo is het zwart ‘schaapje’ van een dinosaurus-familie. Hij wordt geboren met klompvoeten, kromme knieën en vooral…met een piepklein hartje waardoor ie zelfs schrik heeft van de kippen die op het familie-erf rondlopen. Zijn papa wil dat Arlo een stoere dino wordt en geeft hem de opdracht om ‘het mormel’ te doden. Het mormel is een klein neanderthaler-jongetje dat op de dool is en dagelijks wat van de maïs-voorraad van de dino-familie komt stelen. Maar Arlo krijgt het niet over zijn hart het jongetje te doden. Papa dino wil Arlo een fiks lesje leren, maar bekoopt dit op een tragische manier met de dood. De familie moet nu voort zonder de pater familias. Wanneer het kleine jongetje opnieuw de maïsvoorraad plundert, trekt Arlo zijn stoute schoenen aan en gaat hem achterna. Hij belandt in de rivier, wordt meegesleurd en raakt zo de weg naar huis kwijt. Wat volgt is een zoektocht naar zijn thuis, met de nodige hindernissen erbij. Maar Arlo krijgt onverwachts het gezelschap en de vriendschap van het jongetje, Spot.

The_Good_Dinosaur

Verbluffend knap

The Good Dinosaur is een film op kindermaat, maar ook wij als grote mensen genoten ervan. De film is verbluffend knap gemaakt, met geanimeerde figuren die gemonteerd zijn in echte beelden. De personages spreken tot de verbeelding, waarbij vooral Arlo je hart al van in het begin steelt. Op het einde van de film moest ik zelfs mijn zakdoek bovenhalen. Ik zag rondom mij verschillende kindjes en mama’s traantjes laten. Een film die je recht in het hart raakt. Maar ’t is niet allemaal kommer en kwel: de film bevat uiteraard ook heel wat humor en zelfs een aantal spannende scènes, waardoor onze 5-jarige op ’t puntje van zijn stoel ging zitten.

The Good Dinosaur is dus een schot in de roos. Seppe was zo enthousiast dat ie onmiddellijk na het einde van de film vroeg “en wanneer gaan we die film nog eens kijken”. Hij heeft ondertussen de strip (waaruit ik elke avond moet voorlezen) en zeurt de oren van ons hoofd om de levensgrote knuffel te mogen krijgen…’t Is wat anders dan de Star Wars-merchandising natuurlijk (waar ons huis ondertussen ook al van vol ligt)…

Dit bericht werd geplaatst in film en getagged met . Maak dit favoriet permalink.

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s