Blaadjes vertrappelen op de Veluwe

Oktober werd op loopvlak een topmaand met maar liefst 218 kilometer. Toegegeven, ik heb wat ultralopers in mijn kennissenkring zitten die zo’n afstand op nog geen week afleggen, dus die afstand is relatief. Meestal eindig ik rond de 160 km op een maand, dus schrok ik nu toch even bij deze afstand. De komende vier maanden zal het wel een beetje minder worden, want ik ben geen wintermens. Vooral mijn longen protesteren bij te koud weer en dan moet het noodgedwongen wat rustiger. Probleem is wel dat ik al volop met plannen voor 2017 in mijn hoofd zit, dus wordt het toch een wintertje doortrainen op m’n best mogelijke niveau.

Wat alvast helpt om gemotiveerd te blijven, is gewoon eens ergens anders te gaan lopen. Vorige week was het herfstvakantie en we hadden enkele weken geleden voor een prikje nog een huisje kunnen boeken in de Veluwe. Op een boogscheut van het Nationaal Park Hoge Veluwe en zelfs vlak naast een mooi stukje natuurgebied (nou ja, heel de regio is daar gewoon natuurgebied), ligt Landal Rabbit Hill. Een heel tof vakantiepark, met veel te doen voor kinderen, dus onze mini vond het er geweldig vanaf de eerste moment. Zelf gingen we voor een weekje rust en genieten van de mooie natuur en de herfstkleuren. Zaken die je in overvloed vindt in de Veluwe. Het was al een jaar of vier geleden dat we nog in de streek waren geweest, dus het was weer herontdekken tot en met.

We gingen nog eens fietsen met de beroemde witte fietsen in het Nationaal Park. Voor Seppe vonden we nog net één kinderfiets en die kon zich daar in alle veiligheid mee uitleven, weg van het drukke verkeer. Goed voor zo’n 16 km trappen, niet zo veel, maar met een 6-jarige moet je ook niet gaan overdrijven.

Daarnaast ondernamen we nog enkele mooie wandeltochtjes. Eentje liep per ongeluk wat uit de hand. We wilden een korte wandelroute van 3 km doen in het gebied Kootwijkerzand. Maar de info die we vonden was niet zo duidelijk over waar de parking juist was. Gevolg: we stonden op de verkeerde parking en moesten een stukje tot aan het begin van de wandelroute doen. Op de kaart leek dat ‘stukje’ niet zo ver…in werkelijkheid was het zo’n 2,5 km, enkele richting. Eenmaal op de wandelroute besloten we die toch niet meer helemaal te doen, want we moesten nog heel dat eind terug. Zoonlief was het tegen dan natuurlijk al helemaal spuugzat, maar stapte toch dapper voort. Gelukkig maar🙂 Na net geen 8 km stonden we weer bij de auto, dat was genoeg. De dag erop stapten we trouwens weer bijna 7 km en Seppe ging gezwind weer mee. Hij gaat nog een echte wandelaar worden zo!

Hardlopen in natuurgebied Kootwijkerveen

Natuurlijk had ik ook mijn loopschoenen mee. De eerste training deed ik in het Kootwijkerveen, dat vlak naast ons vakantiepark lag. Na 300 meter stond ik er al en kon ik de afgepijlde route van 5,5 km volgen. Ik had die dag een piramidetraining op m’n schema staan, maar tempo’s maken in een modderig bosrijk gebied leek toch niet zo’n goed idee. Ik zag amper de boomwortels onder het dikke bladerdek, schoof her en der uit in de modder en de stukken mul zand aan het ven maakten tempo maken al helemaal onmogelijk. Na de eerste reeks besloot ik er al een eind aan te maken en nog een 2-tal kilometer gewoon uit te joggen.

De tweede training trok ik naar het Caitwickerzand-gebied, dat ik na 1,5 km bereikte via een fietspad. Daar zou een uitgepijlde route zijn van zo’n 2 km, maar dat bleek niet zo boeiend. Breed geasfalteerd pad, voor rolstoelgebruikers (op zich wel heel nobel natuurlijk). Ik sloeg halverwege een fietspad in met het idee dat dat een lus zou vormen, maar dat bleek een vergissing. Na veel kronkels en bochten was ik compleet mijn gevoel voor richting kwijt en toen ik plots aan de tunnel onder de snelweg stond, besefte ik dat ik veel te ver afgeweken was. Terugkeren en via dezelfde route dan maar terug. Na 10 km was ik weer aan m’n huisje, dus wel een fijne afstand achter de rug.
De laatste dag besloot ik het dan maar veilig te houden en liep ik twee rondjes door het Kootwijkerveen. Goed voor in totaal 11,5 km.

 

De Veluwe…. wat een fijn gebied om te trainen, iets wat ik hier in mijn thuisomgeving wel mis. Maar de (loop)batterijtjes zijn weer helemaal opgeladen om er weer een winter tegenaan te kunnen!

 

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, trail, training, Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Blaadjes vertrappelen op de Veluwe

  1. De Veluwe is echt een prachtig gebied om te lopen maar ook om te fietsen of te wandelen.

  2. djaktief zegt:

    Mooi gelopen en ook nog schitterende foto’s gemaakt.

    Groetjes,

    Dorothé

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s