Op weg naar ‘niks’

Nog een paar nachtjes slapen en dan mag ik weer eens lekker los gaan in de natuur. Voor de vijfde keer op rij sta ik aan de start van dat gezellige loopje in Geldrop, ’t Is voor Niks. Ook dit jaar weer letterlijk te nemen, die naam. Geen euro inschrijvingsgeld aan verspeeld en toch altijd een toporganisatie in ruil met bevoorrading, douches en zelfs een tombola met wat leuke prijzen (helaas heb ik nog nooit iets gewonnen).

De voorbije weken trainde ik dus rustig voort met het oog op de halve marathon. Het wordt voor mij opnieuw die mooie afstand van 21,1 km. Maar je kan er ook een hele marathon lopen, of 30 km (al 2 x gedaan), of een 15 km (1 x) en er is ook een 10 km en een 6 km. Voor ieder wat wils dus. Altijd ook weer een gezellig weerzien met heel wat loopvriendjes uit België en Nederland. Ik kijk er dus volop naar uit.

Puzzelen en plannen

De trainingen verliepen best wel goed de voorbije weken. Alleen is het wat meer puzzelen om elke week vier trainingen ingepland te krijgen. Sinds kort werk ik weer fulltime en dat combineren met een 6-jarige die dagelijks huiswerk heeft, huishouden doen (ik doe het Olympisch minimum, het huis zal zo ook wel blijven staan is mijn motto), vrijwilligerswerk en noodgedwongen wat rust tussendoor, maakt dat het soms met kunst- en vliegwerk is dat ik er toch ergens een training krijg tussengepropt. Maar gelukkig loop ik ook echt graag en plan ik het dus trouw vier keer per week wel ergens in. In putteke winter schrap ik er misschien af en toe wel eens eentje hoor, we zien wel.

drawamap

Zoniënwoud en stormloop

Zoals al gezegd…de trainingen verliepen goed. De leukste waren die in fijn gezelschap. Zo kwam Mont Blanc-maatje Heidi onlangs met de vraag om samen de 20 km-route in het Zoniënwoud nog eens te doen. Een uitnodiging waar ik gretig op inging. Wat was dat een heerlijk loopje. Genieten van de herfstpracht van het Zoniënwoud en ondertussen gezellig bijkletsen, want we hadden elkaar al een eeuwigheid niet meer gezien.

En dan had je vorig weekend die eerste stevige herfststorm. Wat moet een loperke dan doen? Tja, gewoon gaan natuurlijk. Met de auto naar het Domein van Hofstade gereden ipv zoals gewoonlijk ernaartoe te lopen (té open en bloot parcours in dat stormweer), maar natuurlijk was het Domein gesloten (maar je moet niet denken dat dit op hun Facebook-pagina stond, die ik vlak voor mijn vertrek nog had geconsulteerd). Dan maar wat geïmproviseerd, gelukkig ken ik mijn weg wel heel goed in de omgeving. Na 6,5 km stond ik weer aan de parking, waar ondertussen enkele Heidejoggers waren gearriveerd. Met een man of 10 (in plaats van de gebruikelijke 30-tal lopers) gingen we dan verder voor nog eens een kleine 11 km. Het werd een gezellige boel en die storm viel een pak beter mee dan dat je zou denken.
Dacht ik op voorhand geen meter te zullen lopen die dag door de storm, klokte ik toch mooi af op een dikke 17 km. Perfecte laatste langere duurloop voor de halve marathon.

stormloop

En zo ben ik er helemaal klaar voor. Laat die halve marathon maar komen! Maar het zal vooral weer genieten zijn van het gezelschap, het weerzien met oude bekenden en het prachtige parcours dwars door de natuur.

 

Dit bericht werd geplaatst in joggerke, voorbeschouwing wedstrijd en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op Op weg naar ‘niks’

  1. Tiny zegt:

    Ik mag er voor de 10de keer van start. Zie je zondag!

  2. djaktief zegt:

    Oh leuk Ruth, dan zie je zondag ook vast wel. Je hebt meer trainingen per week gedraaid voor de halve dan ik voor de 30 hoor.

    Groetjes,

    Doroth

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s