Radio Trail Aalter – verslag

Zaterdagochtend, -7°C. Waarom doe ik dit alweer? Ik ben het even kwijt. Dat warme bed was veel aantrekkelijker dan in die iglo van een auto kruipen om naar Aalter te rijden. Ik had gerekend op iets positievere temperaturen. Helaas is het weer iets dat we zelf niet in de hand hebben.
Gelukkig ging de thermometer met enkele graden omhoog tijdens m’n rit naar Aalter, bij aankomst was het daar nog -2°C. En tot mijn grote opluchting was heel het startgebeuren georganiseerd in de cafeteria van de sporthal van Aalter en niet in zo’n klein tentje ergens in een veld.

Startfoutje

24 km, dat was de opdracht vandaag. Voor de start een paar oude bekenden gezien en ook clubmaatje Kristof was present, maar dan wel voor de marathonafstand. Met al dat gepraat was het uurtje wachten zo voorbij en om 10u20 werden we van start geschoten geroepen. Door de warrige start (ineens begon iedereen maar te lopen) was ik één cruciaal dingetje vergeten…op het startknopje van m’n Suunto te drukken. We waren al bijna 1,5 km verder, met een stuk stevig geploeter door een kaalgeplukt maïsveld, toen ik voor het eerst even op m’n horloge keek en zag dat de teller nog altijd op nul stond. NEEEEEE! Daar krijg ik het dus van hé. Even mijn oor te luister gelegd bij m’n medelopers rondom mij om een idee te hebben welke afstand we al overbrugd hadden, kwestie van toch enig idee te hebben.

Diepbevroren parcours

Gelukkig heb je geen horloge nodig om te lopen (maar ik hou de cijfertjes nu eenmaal graag goed bij). En dat lopen ging uitzonderlijk goed. Op de ‘makkelijkere’ stukken haalde ik moeiteloos een tempo van dik 10 km/uur. Maar het was een ‘trail’ dus werden we op sommige stukken niet gespaard.

De maïsvelden waren een pure hel en sommige bosstukken lagen er ook moeilijk beloopbaar bij. Ik miste met momenten zelfs de modder, omdat alles er zo hardbevroren bij lag. Voeten zakten nergens weg, nee, je zwikte gewoon je enkels om bij al die harde bobbels veroorzaakt door mountainbikes of traktors. Ik had alleszins een goede keuze gemaakt om niet mijn Speedcross’kes aan te doen, maar wel m’n Hoka Mafate’s (een stel door-to-trails met wat meer demping). Het was trouwens de laatste rit van dit paar Mafate’s, na zo’n 900 km trouwe dienst. Na de finish waren de noppen er zo goed als helemaal afgelopen, tijd dus om het nieuwe paar (dat thuis al klaarstaat) in te gaan wijden.

Het parcours was enorm afwisselend. Lange stukken door mooie dreven in het bos, langsheen weilanden, dwars door velden (grrrr). Het leukste stuk was een heel speels lussenparcours in het bos, waarbij ik zotgedraaid het bos weer uitwaggelde, blij als een klein kind.

De finish bereikte ik officieel na 2u36min (op een dikke 24 km dus) en daar ben ik heel tevreden mee. Ik startte zoals altijd zonder verwachtingen, want met een trail weet je maar nooit. Deze trail was niet te vergelijken met een trail in de Ardennen, waar je met de hoogtemeters zit. Die hoogtemeters waren er hier nauwelijks te vinden, er waren ook heel veel makkelijke stukken waar ik een pittig tempo kon nemen. Laten we dit dus eerder een goeie natuurloop met een paar pittige trailstukken noemen. Maar alleszins de moeite om eens mee te lopen en voor mij ideaal als voorbereiding naar Rotterdam.

Puike organisatie

Zoals hierboven aangehaald is de Radio Trail de moeite om mee te doen, omwille van het mooie afwisselende parcours. Maar ook de organisatie is heel goed. ’t Is nu niet omdat een img_1652kennis van me aan het roer staat, dat ik dit zeg. De start- en finishlocatie zijn in de sporthal van Aalter, waar je alle ruimte hebt en vooral de nodige warmte vindt in deze koude dagen. Achteraf is er douchemogelijkheid en krijg je een lekkere warme hap te eten (het was iets met eend en de rest weet ik niet meer, maar alleszins superlekker).

Met de goodie bag maakte ik manlief dan weer heel blij, want er zat een flesje Postel in en mannendeodorant (voor de vrouwen mag er ook wel eens iets voorzien worden hoor, met hoeveel pintjes bier dat ik al naar huis ben gegaan na een trail!).

De bevoorrading onderweg gebruikte ik niet (had voldoende bij), maar ik hoorde van anderen dat deze ook tip top was.

Met andere woorden, waar voor je geld!

The day after

Dat de kou zijn effect niet miste, merk ik nu wel aan mijn spieren en vooral mijn longen. Ik loop al een hele week te hoesten, niet van een verkoudheid, maar wel door een gevoelige reactie op de vrieskou. Tijdens het lopen merk ik daar dus niks van. Voor de start gisteren kreeg ik al een paar bezorgde blikken, maar echt waar…ik merk er niks van bij het lopen. Maar achteraf ben ik dus weer als een oude rokende tante beginnen hoesten tot en met. Best vermoeiend hoor. En m’n spieren doen overal pijn. Geef mij toch maar wat warmer weer.

Ik stond vanmorgen wel met goeie moed op met het idee van een herstelloopje te gaan doen, maar bij de blik op de thermometer (alweer -7°C hier) heb ik dat plan voorlopig maar laten varen. Misschien in de late namiddag dan of zo, als de temperatuur wat positiever is, en anders maken we er maar een extra rustdagje van. De volgende trail is toch pas over een maand …

Advertenties

3 gedachten over “Radio Trail Aalter – verslag

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s