Trail de la Primavera (Andenne) – verslag

Met nog drie weken te gaan tot de marathon van Rotterdam, stond vandaag dé ultieme training op de planning. Omdat ik vorig jaar twee weken voor de marathon van Zeeland een trail als voorbereiding had gedaan, wat toen prima beviel, leek me dat nu ook een supergoed idee. De Trail de la Primavera in Andenne leek me wel een goeie keuze met 30 km als afstand (naast een 10 km, 20 km én 65 km voor de zotten).

Echt alle toeters en bellen

Toegegeven, ik had misschien beter die trail eerst op voorhand wat beter bestudeerd, zodat ik wist wat met te wachten zou staan. Omdat Andenne niet zo diep in de Ardennen ligt, verwachtte ik me niet aan al te spectaculaire dingen. Verkeerd gedacht, zo bleek al snel.

Na een brave start van zo’n 2 km over asfalt, begon de uitdaging. Het parcours ging gestaag op en neer door bossen en weilanden. De regen van de voorbije dagen had het parcours goed modderig gemaakt. Ik was blij dat ik m’n Salomon Speedcross nog eens had aangedaan.

Na enkele kilometers kwamen we in een bos waar men nogal stevig aan houthakbeheer had gedaan. De tractors hadden sporen getrokken doorheen de modder en ik stond letterlijk tot aan mijn knieën in de blubber. Het werd een geploeter tot en met om heel dat stuk te overbruggen, om dan een kilometer later een heuvel in de smurrie te moeten opklauteren. Pfew, daar ging mijn tempo! Maar dan moest het ergste nog komen.

Zo rond km 13 kregen we zowaar een initiatie klimmen en abseilen voorgeschoteld. Verticale hellingen die we achtereenvolgens af moesten, weer op moesten, beetje verder weer al abseilend of poepschuivend naar beneden vliegen, om daarna weer aan een touw bengelend jezelf naar boven te hijsen. Op een bepaald moment geraakte ik zelfs met behulp van het touw geen meter omhoog, omdat de ondergrond spekglad van de modder was. Daar hing ik dan lekker te bengelen. Gelukkig kreeg ik van een behulpzame man een flinke duw onder m’n kont en kon ik mijn voet een metertje hoger toch achter een boomstammetje haken om zo weer verder omhoog te gaan.
Het hoeft niet gezegd dat die twee kilometer op dat parcours bijna een half uur tijd kostten…

Ok, een rustige duurloop in aanloop van de marathon kon je dit dus echt niet meer noemen. Maar ik amuseerde me best wel hoor. En tot mijn grote tevredenheid kon ik na die pittige stukken toch altijd weer terug één of andere zwierbeweging in mijn benen krijgen en weer iets doen dat op hardlopen leek. Ook al was het altijd maar voor wat kortere stukken. Want echt elke kilometer stond er ons wel iets te wachten en hoorde ik naarmate de tijd verstreek steeds meer en meer lopers verlangen naar een stuk asfalt (die er ook wel wat in het parcours zaten, gelukkig maar, ahum).

Zelfs vier km voor de finish moesten we ons weer met touwen omhooghijsen en tot zowat ieders afschuw zadelde de organisatie ons op amper twee (!) kilometer voor de finish nog op met een klim van jewelste. Gevloekt dat ik heb!

IMG_1779
Are you kidding me? Tot boven op de berg nog, 2 km voor de finish.

Een 600 meter voor de finish kwam ik voor de zevende keer of zo fotograaf Luc tegen die me op heel wat punten gefotografeerd heeft tijdens deze trail, waarvoor dank. En net dan kwam zijn vrouw Agnes me bijgelopen en zij trok me nog dat laatste rot-end mee tot aan de finish (nog aan een stevig tempo van bijna 11 km/u trouwens). Zo content dat ik er was! Maar ook voldaan en tevreden dat ik zelfs na heel die calvarietocht van meer dan vier uur toch nog in staat was een laatste inspanning tegen dat tempo te doen.

Fantastische trail

Ook al heb ik enorm afgezien op deze trail, ik heb er ook intens van genoten. Dit is een trail waar iedere trailliefhebber zijn hart kan ophalen. Daarnaast is op de organisatie ook niets aan te merken, alles was perfect georganiseerd. Voor een correcte prijs krijg je alles wat je nodig hebt, met zelfs een mooie Salomon-beker erbovenop als cadeautje.

Of ik hem volgend jaar terug mee doe? Dat zou wel eens kunnen, maar dan enkel als ik niet in voorbereiding ben voor een marathon. Ik denk dat ik nu toch wel een weekje herstel ga nodig hebben. Gelukkig zijn er nog drie weken te gaan vooraleer die 42 km moet bedwongen worden…

 

Advertenties

3 gedachten over “Trail de la Primavera (Andenne) – verslag

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s