Great Breweries Marathon – verslag van een helletocht

Zo, marathon nr 12 is binnen. Geen PR deze keer, toch niet wat tijd betreft. Qua lopen in de hitte wel een PR. Coach Tiny mailde vrijdag nog dat ik wel wat gewoon ben qua hitte, gezien de marathon van Rotterdam destijds in 2007 (27° in de schaduw). Ok, in 2007 was het echt heet daar in Rotterdam. Doe daar nu nog een paar graden bij en dat waren de omstandigheden van vandaag.

Warme start

Al voor de start was het aardig warm. De plannen om potten te breken borg ik dus al voor de start weer op. Gewoon op hartslag lopen (toch zo lang mogelijk), geen zotte dingen doen en goed naar mijn lichaam luisteren, dat was mijn opdracht aan mezelf.

Vooraf was het trouwens een heel leuk weerzien met enkele loopvriendjes en dankzij maatje Kristof leerde ik ook enkele mensen van het Keep On Running-groepje kennen. Uiteindelijk moest ik me nog bijna gaan reppen naar de start, omdat ik het te druk had met babbelen.

IMG_2085
met zo’n 900 aan de start

Soit, om 9u15 gaf de burgemeester het startschot en gingen we op weg.

De eerste kilometers wilden m’n benen niet zo goed mee van start en na 1,5 km moest ik al even achter een boom voor een plaspauze. Geen goeie start dus. Maar m’n hartslag was wel ok en m’n tempo lag lekker (zo’n 10,5 km/u). Mijn benen waren na de plaspauze plots ook beter gezind en voilà…eindelijk was ik goed op dreef.

Stilaan richting uitdroging en oververhitting

Na zo’n 10 km kwamen we in de eerste brouwerij, die van de Palm. Joepie, dixies daar, want ik moest weer plassen. Tja, de warmte liet zich echt wel voelen, dus ik dronk gelijk gek. Niet alles werd door m’n lijf vastgehouden blijkbaar. Voor alle veiligheid een gelletje genomen, kwestie van ook wat voedingsstoffen binnen te krijgen. M’n hartslag begon stilaan steeds tegen m’n zelf-opgelegde bovengrens te hangen en na 15 km was het stilaan om zeep. Ik wou tot minstens 25 km aan een hartslag van zo’n 155 lopen, maar hij ging plots al ruim over de 160. Tempo wat geminderd en hartslag ging mee naar beneden. Er kwamen gelukkig enkele schaduwstukjes en dat hielp om die hartslag terug wat onder controle te krijgen. Maar enkele kilometers later ging het weer keihard omhoog en moest ik dat idee van dat lopen op hartslag laten varen. Mijn benen voelden nog wel goed aan en ik kon vlotjes een tempo van rond de 10 km/u aanhouden.

Rond km 27 gingen we door de brouwerij van de Kwak en de Karmeliet. Daar nam ik terug een gelletje (nummer 3 ondertussen) met veel water en dat bekwam me heel slecht. Ik werd zo misselijk als wat. Eventjes een stukje gewandeld tot de misselijkheid wegging en dan kon ik gelukkig weer lopen.

Het 30 km-punt rondde ik in ongeveer 3 uur, dus dat was helemaal niet zo slecht onder deze omstandigheden. Maar stilaan begon er iets grondig mis te lopen. Ik begon me steeds vaker misselijk te voelen, zelfs na het drinken van gewoon wat water. Maar uiteraard bleef ik wel water drinken, de misselijkheid liet ik wegebben door wat te wandelen. Maar de wandelpauzes werden er uiteindelijk meer en meer, omdat ik duidelijk last van uitdroging en oververhitting begon te krijgen. Ik kreeg soms wat kouderillingen, kreeg last van steken en rugpijn (nieren). Gelukkig niet zodanig erg dat ik moest overwegen van te stoppen. Wel moest ik gewoon verstandig zijn en naar mijn lichaam luisteren. Dus wandelde ik geregeld, telkens een 100 à 200 m om vervolgens weer een halve tot hele kilometer rustig te joggen. De kilometers gingen zo ook voort en ik troostte me met de gedachte dat zowat iedereen rondom mij dezelfde tactiek aan het toepassen was om de finish te halen.

Finish gehaald

Uiteindelijk haalde ik de finish (aan de Duvel-brouwerij) in 4u27, dus eigenlijk nog helemaal niet zo slecht. Die laatste 12 km heb ik uiteraard heel veel tijd verloren, maar dat is maar zo. Ik vreesde compleet te gaan instorten aan de finish, maar dat is niet gebeurd. Onmiddellijk heel veel AA-drink gedronken, water en cola. Ik kreeg een stevige kramp in m’n kuit, maar had geconcentreerd magnesium-poeder bij en na een flesje water met dat poeder gedronken te hebben, voelde ik me snel wat beter.

IMG_2086
check de medaille in de vorm van een kurkentrekker

Aan de finish was een heus festivaldorp opgebouwd waar de sfeer supergezellig was. Van iedereen hoorde je dezelfde verhalen: te warm, moeilijk gehad, moeten wandelen. Maar iedereen was tot aan de finish geraakt en dat is in deze omstandigheden een prestatie van formaat.

Fijne marathon

Mijn indrukken van deze Great Breweries Marathon zijn alleszins heel positief. We geraakten vlot tot aan de startlocatie (we waren vroeg aan de parking van Pfizer, waar we direct op een shuttlebus konden stappen). Nummer afhalen, zak afgeven enz…ging heel vlotjes en er waren enorm veel toiletten voorzien, altijd handig als je wat gespannen staat.

Er was enorm veel bevoorrading langsheen het mooie afwisselende parcours (voor zover ik er echt op gelet heb, dat was tegen het einde wat minder). Heel veel mensen zaten in hun voortuintjes mee te genieten van al die lopers die passeerden, er waren ook wat stukken in de natuur (ook onverharde paden).

Een minpuntje vond ik de meefietsers. Ik heb er alle begrip voor dat supporters willen meefietsen (ik heb het zelf ook al gedaan hoor), maar er waren lopers die heel hun familie (mama of papa + de twee tot drie kinderen) bij hun hadden fietsen. Te veel is te veel. Ik moest af en toe tussen fietsers beginnen slalommen en er was er zelfs ene die mij met zijn belletje uit de weg maande. Euh….ik doe de wedstrijd wel mee hé! Dus daar zou de organisatie toch wat grenzen mogen stellen.

Aan de finish was het dan weer een supergezellige boel, met een heus dorpje, waar je nog wat kon nagenieten en wat eten en drinken.

En moet het gezegd: naast drie gratis biertjes of frisdrank ter plaatse, krijg je nog een topcadeau mee naar huis. Een bierpakket met maar liefst 6 flessen bier. Niet dat ik dat drink, maar manlief was content toen ik daar mee thuiskwam.

IMG_2087

 

 

Advertenties

5 gedachten over “Great Breweries Marathon – verslag van een helletocht

  1. Verstandig om naar lichaam te luisteren. Maar misschien toch nog iets trager starten. Start-tempo kiezen is natuurlijk zeer moeilijk, achteraf makkelijk praten

  2. Ik had het niet beter kunnen verwoorden: zat zelf tot km 35 op schema. Aangeklampt bij de Pacers van 4u15… maar kreeg toen mijn klop van de warmte. Daarna afwisselend gestapt en gelopen tot aan de finish; heb mij ook mateloos gestoord aan de fietsers

Zeg het maar!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s